Strona główna
  • Rozrywka i kulinaria » Porady kulinarne » Poradnik kuchcika
    Dekorowanie tortów
    Dekorowanie tortów

    Niejednej gospodyni domowej znana jest sytuacja, w której czuje lekki niedosyt spoglądając na ciasto lub tort, które przyszło jej upiec. Doskonały smak i aromat, składniki najwyższej jakości, ale w samym wyglądzie czegoś brakuje. Tort nie przypomina tego, który oferuje pobliska cukiernia. A wszystko za sprawą braku odpowiednich przyborów do wykończenia, udekorowania ciasta. Jakich dekoratorów cukierniczych i ozdób cukiernicznych potrzebujemy aby wspiąć się na wyższy poziom z jakością domowych wypieków? W dalszej części artykułu postaramy się odpowiedzieć na to pytanie.

    Akcesoria cukiernicze

    W skład akcesoriów cukierniczych wchodzą wszelkiego rodzaju przybory kuchenne, dzięki którym dekorowanie tortu lub ciasta stanie się niezwykle proste. Wśród akcesoriów cukierniczych znajdziemy te bardziej popularne jak rękawy cukiernicze, a także rzadziej spotykane jak dekoratory do posypek i polew. Im większym zestawem akcesoriów dysponujemy, tym bardziej wymyślne dekoracje uda się nam wykonać.

    Rękaw cukierniczy - zwane workami do szprycowania. Rękaw cukierniczy składa się z worka na bitą śmietanę, krem lub masę bezową oraz końcówki dekoracyjnej - tzw. tylki. Rękaw cukierniczy może być wykonany z folii, tkaniny, tworzywa sztucznego lub silikonu. Materiał, z którego wykonany jest rękaw determinuje, czy jest on jednokrotnego czy wielokrotnego użytku. Foliowe oraz z tworzywa sztucznego są jednorazowe i sprzedawane w zestawach np. 2, 5, 10 sztuk, natomiast materiałowe oraz silokonowe - wielorazowe, sprzedawane pojedynczo. Do każdego rękawa dołączony jest zestaw tylek, które charakteryzują się różnymi kształtami, a tym samym wzorem jaki otrzyma wyciskany krem. Jeśli ilość wzorów jest niewystarczająca - nic straconego - istnije możliwość zakupu dodatkowych końcówek do dekorowania.

    Producenci akcesoriów kuchennych, podążając z duchem czasu, stworzyli bardziej współczesne odpowiedniki rękawa cukierniczego - butelki i pojemniki oraz szpryce i strzykawki do dekorowania. Akcesoria te mogą być wykorzystywane także do polew płynnych, lukru lub płynnej czekolady. Z tego właśnie powodu posiadają mniejszą pojemność oraz mniejsze rozmiary końcówek. Są wielokrotnego użytku i wykonuje się je z tworzywa sztucznego, plastiku i silikonu. Przybory te mogą posłużyć także do nadziewania mniejszych wypieków i babeczek.

    Dekoratory do polew i posypek - grupa ta obejmuje trzy kategorie produktów. Pierwszą z nich są klasyczne posypywaczki cukru pudru i kakao. Do pojemnika, przypominającego solniczkę, zakończoną sitkiem o bardzo małych oczkach, wsypujemy cukieru puder lub kakao, a następnie posypujemy tort. Niektóre modele zaopatrzone zostały w atomizer z pompką, po wciśnięciu krórej rozpylamy zawartość pojemnika bezpośrednio na wypieku. Drugą grupą dekoratorów są młynki i maszynki do posypek. Do młynka wsypujemy kolorowe drażetki, orzechy lub inne składniki, którymi chcielibyśmy posypać tort, a następnie mielimy je. Zmieloną zawartość układamy na powierzchni wypieku. Trzecią grupą są łyżki do dekorowania. Główka łyżki ma kształt małego, połowicznie otwartego lejka, do którego ostrożnie wlewamy płynną czekoladę, lukier lub sos, a następnie, przechylając łyżkę ku dołowi, stopniowo uwalniamy jej zawartość dekorując ciasto.

    Packi i szpatułki cukiernicze - służą do obróbki i wygładzania kremów, bitej śmietany, lukru plastycznego i mas cukierniczych nakładanych na tort.

    Narzędzia do modelowania - z nimi Twoje słodkości mogą stać się prawdziwymi arcydziełami. Akcesoria te służą do bardzo precyzyjnego modelowania lukru, marcepanu i mas cukierniczych. Z wyglądu przypominają przybory do carvingu (dekoracji z warzyw i owoców). Sprzedawane zwykle w zestawach, w których znajdziecie wszelkiego rodzaju nożyki, dłutka, szpatułki, dziurkacze, nakłuwacze i wykrawacze służące do tworzenia oryginalnych i wymyślnych fragmentów dekoracji. W tej grupie produktów znajdziemy także obrotowe radełka do wycinania lukru i fondantu.

    Szablony do dekorowania tortu - szablony nadają się do dekorowania górnej oraz bocznej części tortu, są idealne przy wykańczaniu wypieków. Można je wykorzystać przy tworzeniu wzorów z posypek lub z lukru plastycznego. Wystarczy przyłożyć do ciasta i rozprowadzić posypkę lub lukier, szczelnie wypełniając wzory w szablonie, a następnie zdjąć szablon.

    Ozdoby na tort

    Dekoracje na tort stanowią wspaniały dodatek zwieńczający nasz wypiek. Ozdoby na tort dzielimy na jadalne i niejadalne.

    Dekoracje jadalne:

    • słodkie figurki dekoracyjne,
    • litery i cyferki jadalne,
    • posypki cukrowe,
    • jadalne wydruki dekoracyjne.

    Dekoracje niejadalne:

    • figurki dekoracyjne,
    • taśmy i owijki dekoracyjne,
    • świeczki na tort,
    • zimne ognie na tort.

    Większość z wymienionych propozycji ozdób jest doskonale znana nawet początkującym, domowym cukiernikom. Z kolei jadalne wydruki dekoracyjne oraz taśmy i owijki dekoracyjne są nieco bardziej egzotyczne. Obie propozycje mają podobne zastosowanie. Jadalne wydruki dekoracyjne to gotowe rysunki, wzory o pewnej tematyce przewodniej (np. księżniczka czy boisko piłkarskie), wytwarzane na bazie masy cukrowej lub na opłatku, które umieszcza się na górze tortu lub owija się wokół tortu. Stanowią one integralną, jadalną część ciasta. Natomiast taśmy i owijki dekoracyjne to dekoracje niejadalne, które okręca się wokół tortu, na jego boku. Zdejmuje się je bezpośrednio przed pokrojeniem tortu.

  • Rozrywka i kulinaria » Porady kulinarne » Poradnik kuchcika
    Dekoracje z warzyw i owoców
    Dekoracje z warzyw i owoców

    W dobrej kuchni liczą się detale. Umiejętne łączenie smaków, wydobywanie aromatów z poszczególnych składników potrawy, a także sposób jej podania. Serwowany talerz musi być apetyczny i atrakcyjny wizualnie zarazem. W jaki sposób podnieść walory artystyczne dań, przekąsek i dodatków kulinarnych? Odpowiedź na to pytanie kryje się pod dwoma pojęciami: garnirowania oraz carvingu.

    Czym jest garnirowanie?

    Garnirowanie (z fr. garnir - przybierać, ozdabiać), inaczej garniturek, to dekorowanie naczyń, na których podajemy potrawę, bądź dekorowanie serwowanych dań. Garniturek ma pasować do dań kolorem, fakturą, a przede wszystkim smakiem. Do garnirowania potraw stosuje się najczęściej warzywa i zieleninę - sałatę, natkę pietruszki, szczypiorek, kawałki warzyw i jarzyn, a także owoce, jajka, majonez czy własnoręcznie przygotowany sos. Z kolei do garnirowania deserów - płynnej lub tartej czekolady, bitej śmietany, kakao, kawałków owoców, sosów owocowych czy tartych skórek cytrusów. Szczególną odmianą garnirowania, o której należy wspomnieć w tym poradniku, jest garnirowanie napojów i drinków kawałkami owoców, oliwkami lub cebulkami koktajlowymi, w tym krustowanie - zdobienie krawędzi szklanki lub kieliszka pasem cukru lub soli, imitującym skorupę lodową.

    Czym jest carving?

    Carving (z ang. carve - rzeźbić) jest sztuką rzeźbienia w warzywach i owocach wywodzącą się z krajów azjatyckich. Carving narodził się kilkaset lat temu w Chinach, jednak za stolicę carvingu uważa się Tajlandię, gdzie urósł on do rangi dziedzictwa narodowego. Obecnie carving popularyzowany jest w pozostałych częściach globu, a dzięki łatwym w obsłudze akcesoriom, zawitał pod strzechy nie tylko renomowanych restauracji, ale także zwykłych amatorów kucharzenia. Do carvingu najczęściej wykorzystuje się warzywa takie jak marchewkę, seler, korzeń pietruszki, rzodkiew i rzodkiewki, buraki, dynię, melona, oraz owoce - ananasa, arbuza, papaję, owoce cytrusowe, jabłka, gruszki, kiwi, banany, a nawet winogrona. Tematyką rzeźbionych wzorów są zwyczajowo zwierzęta, kwiaty, postacie, motywy roślinne, wzory, a de facto ogranicza nas tylko wyobraźnia.

    Akcesoria do carvingu i garnirowania

    Dekoracje z warzyw, a może dekoracje z owoców? Jedno i drugie wymaga odpowiedniego przygotowania. W tym wypadku dedykowanych przyborów, narzędzi i akcesoriów. Rozpoczynając przygodę z carvingiem i garnirowaniem możemy odnieść mylne wrażenie odnośnie ilości przyborów niezbędnych do realizacji profesjonalnych ozdób z jedzenia. Otóż wyróżniamy zaledwie 6 grup produktowych, z czego do przygotowania podstawowych garniturków i wzorów w zupełności wystarczą nam 2-3 akcesoria, np. nożyk, temperówka i wykrawacz. Poniżej prezentujemy pełną listę produktów.

    Foremki - służą do wykrawania owoców i warzyw, a także do formowania deserów piętrowych.

    Nożyki i dłutka - istnieją różnej postaci noże do carvingu i garnirowania. Nożyki z precyzyjnymi końcówkami do wycinania wzorów, nożyki typu krajarki - do plasterkowania warzyw z jednoczesnym nadaniem im faktury np. falistej, czy nożyki do wycinania spiralek, które swoją funkcjonalnością przypominają odrobinę temperówki do carvingu i garnirowania.

    Skrobaczki i obieraczki - grupa te reprezentowana jest przez skrobaki i obieraki skórek cytrusowych, z których uzyskujemy wiórki, a także obieraki dekoracyjne do warzyw umożliwiające wycięcie cieniutkich, kolorowych paseczków z marchewki lub innego warzywa.

    Tarki - wśród tarek do carvingu i garnirowania znajdziemy zarówno tarki jednostronne, którymi przygotujemy elementy dekoracyjne o jednym wzorze cięcia lub tarki wielostronne umożliwiające otrzymanie różnych wzorów - pasków, wiórków, kratek, oczek, plasterków i posypek (np. z gałki muszkatołowej lub czekolady).

    Temperówki i spirale - temperówki do warzyw różnią się od spirali tym, że do tych pierwszych wkładamy warzywo i, niczym w klasycznej temperówce do ołówków, kręcimy warzywem do uzyskania spiralek ozdobnych. Z kolei obsługa przyborów typu spiralki polega na wbiciu ostrego końca spirali w warzywo, a następnie na obracaniu spirali wokół osi szpikulca celem wycięcia z warzywa ozdobnej serpentyny.

    Wykrawacze - wykrawacze do carvingu to przybory, zaopatrzone zwykle w rączkę i końcówkę ozdobną, którą wykrawamy kawałki warzywa lub owocu. Końcówka może posiadać rozmaite kształty do wykrawania kulek, serc, gwiazdek, kwiatów lub innych wzorów. Otrzymane w ten sposób elementy stanowią integralną część kompozycji. Przykładowo z miąższu otwartego arbuza wycinamy kulki, następnie wygładzamy wewnętrzną część skorupy arbuza i wkładamy do niej uprzednio wykrojone kulki.

    Zestawy akcesoriów - zestaw akcesoriów do carvingu lub garnirowania zawiera gotowy komplet przyborów, z którymi rozpoczęcie przygody ze sztuką rzeźbienia w warzywach i owocach oraz przyozdabiania talerzy i potraw będzie jeszcze łatwiejsze.

  • Co zrobić żeby nie chrapać?
    Co zrobić żeby nie chrapać?

    Chrapanie jest zjawiskiem, które najprawdopodobniej towarzyszy ludzkości od wieków, jeżeli nie od początku jej istnienia. Choć częściej dotyka mężczyzn, to zdarza się również u kobiet, a nawet dzieci. Nie zawsze chrapanie musi oznaczać coś poważnego, w ponad połowie przypadków jest niegroźne dla zdrowia. Bardziej może dokuczać ludziom w naszym otoczeniu.

    Przyczyny chrapania

    Oficjalnie chrapanie nie jest uznawane za chorobę. Wskazuje na utrudniony przepływ powietrza przez gardło. Zagrożenie nawet dla życia pojawia się, kiedy chrapaniu towarzyszy bezdech senny. Zazwyczaj pojawia się na skutek nieprawidłowości w budowie dróg oddechowych: skrzywiona przegroda nosowa, powiększone migdałki, przerośnięty języczek, polipy, itp. Zjawisko to pojawia się częściej u ludzi otyłych oraz po spożyciu większej ilości alkoholu, ponadto najbardziej narażeni na nie są ludzie chorujący na nadciśnienie oraz kobiety po menopauzie. Chrapanie jest efektem zwiotczenia mięśni we śnie. W skutek czego opada tylna część gardzieli, blokując przepływ powietrza.

    Sposoby na chrapanie

    Jeżeli brak jest oczywistej przyczyny chrapania i nie wynika ono z przyczyn wymagających interwencji lekarskiej, to możemy próbować walczyć z nim samodzielnie:

    • schudnij,
    • unikaj spożywania znacznej ilości alkoholu przed snem,
    • rzuć palenie,
    • staraj się spać na boku, a Twoja poduszka nie powinna być ani za niska, ani za wysoka.

    Ponadto można skorzystać z preparatów przeciw chrapaniu, które dostępne są w aptekach. Są to głównie preparaty w postaci płynnej: krople i spraye, ale spotykane są również tabletki oraz samorozpuszczalne listki doustne.

    Dla osób, które cierpią z tytułu chrapania bliskiej osoby, polecamy... stopery do uszu.

  • Sport, turystyka i hobby » Trening, ćwiczenia » Kulturystyka
    Drążek do podciągania - jaki wybrać?
    Drążek do podciągania - jaki wybrać?

    Drążek do ćwiczeń to urządzenie służące do podciągania, które angażuje wszystkie mięśnie grzbietu, a dodatkowo również mięśnie ramion i przedramion. Umożliwia też trenowanie brzucha.

    Jaki drążek kupić?

    Przed zakupem warto się zorientować jakiej szerokości chwyt najbardziej nam odpowiada. Drugą ważną sprawą jest grubość samej rury, która ma wpływ na siłę uchwytu i powinna być takiej średnicy, by możliwe było zamknięcie wokół niej swojej dłoni. W celu poprawy uchwytu, ochrony skóry dłoni przed poceniem i ścieraniem, dobrym pomysłem będzie zaopatrzenie się w rękawiczki treningowe. Nasze preferencje natomiast możemy sprawdzić na publicznej siłowni lub jednym z ogólnodostępnych placów do ćwiczeń.

    Dostępne na rynku drążki, oprócz ceny, różnią się również typem budowy. Często spotykaną wersją jest drążek gięty, czyli posiadający zagięte końce, które teoretycznie mają podnosić komfort ćwiczenia. Taki rodzaj uchwytu nie jest jednak do końca naturalny i może okazać się problematyczny dla niektórych osób. Kolejnym rodzajem będzie drążek z dodatkowymi uchwytami, pozwalającymi na podciąganie przy użyciu tzw. chwytu młotkowego. Jest to uniwersalne urządzenie, którego zalety w niektórych wypadkach mogą być niestety również wadami. Może się bowiem okazać, że dodatkowe rurki znajdują się w tym samym miejscu co dłonie ćwiczącego, uniemożliwiają wykonywanie ćwiczeń w naturalnym chwycie. Zdarzają się również zbudowane z dwóch zagiętych rur drążki z przerwą na środku. Jest to kompletne nieporozumienie, ponieważ konstrukcja taka uniemożliwia podciąganie podchwytem, który wymaga węższego rozstawu dłoni. Jak widać, podobnie jak w przypadku ławek do ćwiczeń, więcej nie zawsze oznacza lepiej. Najlepszym wyborem będzie klasyczny drążek prosty. Paradoksalnie to właśnie najprostsza konstrukcja okazuje się najbardziej wszechstronna. Drążek prosty pozwala bowiem trenować zarówno nachwytem jak i podchwytem, oraz z dowolnym rozstawem rąk.

    Jakie mocowanie wybrać?

    Mimo, że sam drążek jest prostym urządzeniem, jego montaż nie zawsze taki musi być. Od tego, czy drążek zostanie odpowiednio zamocowany, będzie zależeć nasze bezpieczeństwo, jest więc to sprawa priorytetowa. Istnieje wiele sposobów zawieszania, które pozwalają na dostosowanie się do różnych warunków mieszkalnych. Jedną z bardziej popularnych metod jest zamontowanie drążka rozporowego w futrynie drzwi. Takie rozwiązanie ma swoje zalety, ponieważ nie wymaga wiercenia dziur w ścianach i pozwala zaoszczędzić dużo miejsca. Nie jest jednak najlepsze dla samego treningu. Standardowe futryny mają 80 cm szerokości, co nie pozwala na wykonywanie podciągania w szerokim chwycie, jednego z bardziej wartościowych ćwiczeń na rozbudowę mięśni grzbietu. Są też futryny, które z racji swojej budowy lub materiału (drewno) nie pozwalają na użycie drążka rozporowego. W takiej sytuacji jest możliwość skorzystania z drążka na drzwi, zakładanego na wystającą część futryny. Posiada on dwa punkty podparcia i w razie potrzeby może być w prosty sposób zdjęty. Kolejnym rozwiązaniem może być przymocowanie drążka do ściany za pomocą kołków rozporowych. Należy upewnić się jednak, że stelaż urządzenia sprawia, że sam drążek znajduje się w odpowiedniej odległości od ściany, inaczej w czasie podciągania będziemy uderzać kolanami o ścianę. W tym miejscu warto zwrócić uwagę na dość rzadko spotykane, ale bardzo ciekawe rozwiązanie, mianowicie drążek narożny, przystosowany do zamontowania w rogu pokoju.
    Podobnie jak w przypadku futryn, niektóre ściany również nie nadają się jednak do montażu drążka, z racji ich małej grubości lub po prostu braku miejsca. Pozostaje wtedy ostatnia możliwość, a mianowicie przymocowanie drążka do sufitu.

    Jak ćwiczyć na drążku?

    Podciąganie na drążku to jedno z najlepszych ćwiczeń rozwijających mięśnie grzbietu. Dodatkowo angażowane są też mięśnie naramienne, bicepsy i przedramiona. Wisząc na drążku możemy również ćwiczyć brzuch za pomocą unoszenia zgiętych lub prostych nóg do góry.

    Ćwiczenie zaczynamy wisząc na wyprostowanych rękach. Podciągamy się do góry za pomocą mięśni rąk i pleców, starając się prowadzić ciało jak najbliżej drążka. Absolutnie zabronione jest odbijanie się czy wypychanie nogami, które drastycznie obniża efekty ćwiczenia. Gdy nasza broda znajdzie się ponad drążkiem, zaczynamy opuszczać się do pozycji wyjściowej. Ruch powrotny powinien być powolny. Nie należy „zrzucać" ciała w dół w celu oszczędzenia sił na kolejne powtórzenie, ponieważ obniża to skuteczność ćwiczenia i jest bardzo niekorzystne dla stawów.

    Trening na drążku można podzielić na trzy części. Pierwsza to podciąganie nachwytem, czyli chwytem z góry, z kciukami do wewnątrz. Sesję treningową warto zacząć właśnie od tego ćwiczenia, ponieważ większość ludzi ma słabo rozbudowane mięśnie naramienne i potrzebują dużo siły na wykonanie tego ćwiczenia. Podciąganie nachwytem doskonale buduje mięśnie górnej części pleców. Szczególnie wartościową odmianą jest podciąganie w szerokim chwycie, które pozwala dobrze wyizolować ćwiczoną partię mięśniową i maksymalnie ją zmęczyć.

    Drugą częścią treningu jest podciąganie podchwytem, czyli chwytem od dołu, z kciukami skierowanymi na zewnątrz. Ten typ podciągania bardzo mocno angażuje bicepsy, oraz, jeśli jest wykonywany poprawnie, w znaczący sposób wpływa na rozbudowę środkowej części mięśni grzbietu. Ta odmiana podciągania jest o wiele łatwiejsza do wykonania z racji tego, że pracują przy niej przede wszystkim mięśnie bicepsów.

    Trzecią częścią, jeśli warunki na to pozwalają, jest podciąganie w chwycie młotkowym, nazywanym również neutralnym, czyli z kciukami skierowanymi w stronę ćwiczącego. Ćwiczenie to również angażuje przede wszystkim bicepsy, a także w dużym stopniu przedramiona i oczywiście mięśnie pleców.

    Podciąganie na drążku jest ćwiczeniem typowo siłowym. Osobom początkującym, które mają trudności z wykonaniem więcej niż trzech powtórzeń, zaleca się wykonywanie treningu przygotowującego do podciągania. By przyjąć pozycję początkową, ze zgiętymi rękoma i brodą ponad drążkiem, można odbić się od ziemi, wejść na stołek lub poprosić o asystę drugą osobę, która pomoże nam podnieść się do góry. Samo ćwiczenie polega na jak najwolniejszym opuszczaniu się w dół. Ruch ten pozwoli zbudować siłę mięśni i wzmocni chwyt, co w przyszłości umożliwi wykonanie klasycznego podciągania.

    Podsumowanie

    Drążek do ćwiczeń to doskonałe urządzenie treningowe, które poprawną technikę wynagradza widocznymi i świetnie rozwiniętymi mięśniami pleców oraz siłą, która z pewnością przyda się w codziennym życiu.

  • Dom, wnętrza i ogród » Aranżacje wnętrz » Sypialnia
    Jak wybrać materac do spania?
    Jak wybrać materac do spania?

    Zdrowy sen to podstawowy czynnik warunkujący nasze samopoczucie i chęć do życia. Dzień wypełniony zajęciami, pracą czy innymi obowiązkami, po źle przespanej nocy, może być ciężkim przeżyciem, szczególnie gdy taka sytuacja notorycznie się powtarza. Dlatego też dokonując tak ważnego wyboru musimy bardzo uważnie rozważyć wszystkie czynniki.
    Według nas, jedną z najważniejszych spraw jest odpowiedni dobór materaca do spania. Jako że w łóżku spędzamy średnio 8 h na dobę, wszelkie niedociągnięcia i niewygody kumulują się, z czasem powodując narastające zmęczenie i problemy ze zdrowiem. Aby więc niewygody podczas snu nie prowadziły do problemów zarówno fizycznych jak i psychicznych zadbajmy o zdrowy sen. Wszelkie koszty związane z zakupem optymalnego materaca zwrócą się nam z nawiązką podczas wielu lat komfortowego wypoczynku, gdy po dobrym, zdrowym śnie będziemy budzić się wypoczęci i gotowi by stawiać czoła kolejnym czekającym nas zadaniom.

    Rodzaje materacy

    Wybierając materac stajemy przed niełatwym wyborem. Aby go nieco ułatwić, warto skonfrontować nasze potrzeby i oczekiwania z tym co oferują nam poszczególne rodzaje materacy.

    Futon

    Z języka japońskiego futon oznacza posłanie. Jest to swoisty sposób na powrót do natury i podróż do przeszłości. Ekologiczny materac wykonany z surowej bawełny obszytej płóciennym, składającym się również z bawełny materiałem. Zapewnia on wyjątkowo stabilne oparcie dla naszego kręgosłupa. Dodatkowo materac może posiadać warstwę włókna kokosowego lub lateksu co sprawi że będzie twardszym lub bardziej miękkim. Futon jest również bardzo uniwersalny i można z niego korzystać bez względu na porę roku. Latem nie powoduje uczucia grzania, co wynika z właściwości samej bawełny, która w przeciwieństwie do materiałów syntetycznych umożliwia swobodną cyrkulację powietrza, natomiast w zimie doskonale izoluje i ogrzewa. Niewątpliwą zaletą futonu jest również bardzo dobry stosunek jakości do ceny.

    Materac bonelowy

    Rodzaj materaca sprężynowego, składający się z systemu sprężyn o średnicy zwykle 2,2 mm, połączonych ze sobą drutem o średnicy 1,8 mm. Konstrukcja tego typu dostosowuje się do nacisku wywieranego na sprężyny, sprawiając że sam materac jest bardzo uniwersalny i nadaję się dla osób o niskiej jak i wysokiej masie ciała.
    Sam materac jest dosyć lekki oraz charakteryzuje się bardzo wysoką trwałością, co w zestawieniu ze stosunkowo niską ceną stanowi bardzo atrakcyjną opcję.
    Wadą tego typu konstrukcji jest fakt, że połączone sprężyny przenoszą odkształcenie na całej powierzchni materaca. Powoduje to "zapadanie się" osób lżejszych znajdujących się w bezpośrednim sąsiedztwie osób o większej wadze, co stanowi problem w przypadku materacy dwuosobowych, z których korzystają osoby różniące się znacznie wagą. Charakterystyczne są również dźwięki wydawane przez materac w momencie odkształcania się sprężyny.

    Materac kieszeniowy

    Podobnie jak w przypadku materaca bonelowego, i tutaj konstrukcja materaca składa się ze sprężyn. Są one jednak umieszczane w oddzielnych, materiałowych kieszeniach. Dzięki zastosowaniu niezależnych sprężyn, materac kieszeniowy lepiej dopasowuje się do kształtu ciała. Możliwe jest również zastosowanie stref o różnej twardości co dodatkowo podnosi komfort korzystania z materaca. Dodatkową korzyścią jest wytłumienie odgłosu pracujących sprężyn.
    Do wad materaca kieszeniowego zaliczyć należy podatność na odkształcenia sprężyn przy większych obciążeniach punktowych. Aby temu zapobiec nie powinno się stawać na materacu, nie poleca się również siadania na jego brzegach i rogach. Inną słabością tego typu konstrukcji jest podatność na przetarcia samych kieszeni. Ten rodzaj materaca jest też stosunkowo ciężki.

    Materac kontynentalny

    Składa się on z trzech warstw do których zaliczamy materac bonelowy, materac kieszeniowy oraz materac nawierzchniowy. Połączenie trzech materacy sprawia, że materac kontynentalny jest stosunkowo wysoki. Warstwa wierzchnia, w zależności od rodzaju materaca kontynentalnego, może być wykonana z lateksu, pianki termoelastycznej lub np. maty kokosowej. Warstwę środkową stanowi materac kieszeniowy nadający całości dużą elastyczność punktową, co stanowi zaletę szczególnie w przypadku materacy dwuosobowych, gdyż ruchy jednej osoby nie są odczuwalne po drugiej stronie łóżka. Pozwala to również na dokładne dopasowanie się materaca do kształtu ciała. Do dolnej warstwy, którą stanowi materac bonelowy dołączony może być stelaż. Montując do tego stelaża nóżki otrzymujemy w zasadzie kompletne łóżko bez konieczności zakupu dodatkowej ramy.

    Materac lateksowy

    Materac wykonany z mieszanki lateksu syntetycznego i mleczka kauczukowego, zwanego inaczej lateksem naturalnym. Dzięki wysokiej elastyczności zapewnia bardzo wysoki komfort użytkowania oraz nadaje się bardzo dobrze do stelaży łamanych. Jest również bardzo trwały, a system otworów wykonanych w płycie lateksowej zapewnia odpowiednią wentylację. Lateks bardzo dobrze dopasowuje się do kształtu ciała przez co jest polecany osobom z wadami kręgosłupa takimi jak skolioza. Nie bez znaczenia jest też bardzo dobra izolacja cieplna jaką zapewnia ten typ materiału.
    Wśród wad materaca lateksowego wymienić należy duży ciężar oraz charakterystyczny zapach utrzymujący się przez pierwsze miesiące użytkowania. Wadą może okazać się również mniejsza przewiewność w porównaniu z materacami sprężynowymi, przez co nie jest on najlepszym wyborem dla osób z podwyższoną potliwością. Pewnym ograniczeniem może być również konieczność zastosowania stelaża o stosunkowo gęstym rozmieszczeniu listew poprzecznych, tak by odległość między nimi nie przekraczała ok. 3 cm.

    Materac piankowy

    Materac z pianki wysokoeleastycznej jest alternatywą dla materaca lateksowego, gdyż podobnie jak on dopasowuje się do kształtu ciała. W porównaniu z materacem lateksowym, materac wykonany z pianki zapewnia lepszą wentylację. Cechuje go wysoka elastyczność i sprężystość. Materac z pianki wysokoelastycznej jest trwały i bardzo lekki, nie wywołuje alergii i posiada właściwości rehabilitacyjne. Można go stosować w celu zapobieganiu powstawaniu odleżyn, w przypadku osób ze schorzeniami kręgosłupa i kończyn.
    Do wad materaca wykonanego z pianki wysokoeleastycznej możemy zaliczyć, podobnie jak w przypadku materaca lateksowego, charakterystyczny zapach utrzymujący się przez pierwsze tygodnie użytkowania, a także stosunkowo wysoką cenę.
    Innym rodzajem materaca piankowego jest materac z warstwą pianki termoelastycznej, zwiększającej swoją elastyczność i dopasowującą się do kształtu ciała pod wpływem nacisku i temperatury. Pianka termoplastyczna została omówiona szerzej w akapicie poświęconym dodatkowym warstwą modyfikującym właściwości materacy.

    Materac na stelażu?

    To rozwiązanie to nic innego jak jeden z powyższych rodzajów materacy z dołączonym stelażem i opcjonalnie nóżkami. Konstrukcja taka zapewnia optymalną przewiewność oraz pozwala na korzystanie z materaca jak z pełnoprawnego łóżka, bez konieczności nabywania dodatkowej ramy.

    Dodatkowe warstwy w materacu

    Mata kokosowa

    Składa się z włókien pozyskanych z łupin orzecha kokosowego połączonych za pomocą lateksu. Podnosi twardość, przez co nadaje się dla osób o większej wadze oraz wszystkich tych, którzy preferują twardsze materace. Zwiększa również trwałość materaca. Jest antyalergiczna i zapewnia odpowiednia odpowiedni przepływ powietrza.

    Owcza wełna

    Wykorzystywana w materacach typu jesień/zima, pokrywa jedną ze stron materaca. Ze względów na bardzo dobrą izolację termiczną, stronę pokrytą warstwą owczej wełny wykorzystuje się sezonie jesienno zimowym.

    Pianka termoelastyczna

    Materiał z pamięcią kształtu, wynaleziony przez NASA w latach 60. Pod wpływem ciepła oraz nacisku dopasowuje się idealnie do kształtu ciała. Powraca do pierwotnego kształtu po krótkim czasie od zdjęcia obciążenia. Cecha ta zapewnia doskonałe rozłożenie nacisku i zapobiega powstawaniu odleżyn przy długotrwałym leżeniu. Ponadto pianka termoplastyczna dostarcza uczucia niezwykłej miękkości, co z jednej strony stanowi idealne rozwiązanie dla osób ceniących komfort, a z drugiej sprawia że nie jest polecana dla małych dzieci. Dzięki swym właściwością, nie powoduje nadmiernego ucisku przez co poprawia krążenie krwi, a przez to jest idealnym wyborem dla osób marznących podczas snu. Wadą pianki termoelastycznej może być wywoływanie uczucia gorąca podczas nagrzewania się, co z kolei może powodować uczucie dyskomfortu na tyle dużego, że dyskwalifikuje ten typ materaca w przypadku niektórych osób. Istnieją bardziej zaawansowane, ale i droższe rodzaje pianek termoplastycznych o budowie komórkowej, szybciej oddające ciepło i nie wywołujące nieprzyjemnego uczucia grzania.

    Materac jednolity czy strefowy?

    Materac strefowy składa się z sektorów o różnym stopniu twardości. Wyróżniamy materace 3-strefowe oraz 7-strefowe. Są one rozmieszczone tak by dopasować się do naturalnych krzywizn ciała, przez co kręgosłup znajduje się w jednej płaszczyźnie i nie jest podawany dodatkowym naprężeniom podczas leżenia. Materac 3-strefowy jest twardszy na wysokości bioder dzięki czemu nie zapadają się one w materac, natomiast 7-strefowy posiada dodatkowe wzmocnienia zarówno w strefie bioder jak i ramion, a także dodatkowe obszary o średniej twardości pomiędzy strefami o wysokiej twardości dla bioder i ramion. Większość obecnie produkowanych materaców strefowych posiada 7-stref twardości.
    Materace strefowe są szczególnie polecane dla osób z wagą ciała powyżej 70-80 kg. Nie nadają się natomiast dla osób niskich, o wzroście nie przekraczającym 160 cm oraz dla dzieci.

    Sprężystość i twardość materaca

    Materac powinien jak najlepiej dopasowywać się do kształtów ciała. O tym czy dany materac spełnia to kryterium mówi nam sprężystość punktowa. Materac o dobrej sprężystości punktowej odkształca się jedynie w miejscu przyłożonego obciążenia i ewentualnie w bezpośrednim sąsiedztwie tego miejsca, natomiast pozostałe obszary materaca powinny pozostać nieodkształcone. Najlepiej pod tym względem wypadają materace kieszeniowe, lateksowe i piankowe, a także materace kontynentalne. Najmniejszą sprężystość punktową wykazują z kolei materace bonelowe. Dodatkowo, bez względu na rodzaj materaca, każda warstwa dodatkowa pogarsza jego sprężystość punktową.

    Innym niezmiernie ważnym parametrem materaca jest jego twardość. Powszechnie panuje opinia że im twardszy materac tym zdrowiej dla kręgosłupa. Takie ogólne stwierdzenie nie jest prawdziwe gdyż dobór twardości materaca powinien być podyktowany osobistymi preferencjami, a także wskazaniami zdrowotnymi. Najogólniej mówiąc materac nie powinien być ani zbyt miękki ani zbyt twardy. Niewłaściwie dobrana twardość powoduje dodatkowe obciążenie dla mięśni, wymuszając na nich dodatkowy wysiłek w celu zapewnienia prawidłowego ułożenia kręgosłupa. Ponadto przy zbyt twardym materacu może dojść do problemów z krążeniem wywołanych nadmiernym uciskiem miejsc stanowiących punkty podparcia spoczywającego ciała.

    Producenci materacy stosują system określający względną twardość ich wyrobów:

    • H1 - materac miękki,
    • H2 - materac średnio twardy,
    • H3 - materac twardy,
    • H4 - materac bardzo twardy.

    Ogólną zasadą przy doborze twardości materaca, poza osobistymi preferencjami, jest stosowanie kryterium wagi. Dla osób z niską wagą lepszym wyborem będą materace miękkie lub średnio miękkie, natomiast dla osób cięższych lepszym wyborem mogą okazać się materace twardsze.

    Wymiary materaca

    Po pierwsze, nie dobierajmy materaca do ramy tylko do naszej sylwetki, a dopiero potem wybierzmy ramę stelaż i pozostałe elementy. To właśnie z materacem nasze ciało będzie mieć bezpośredni kontakt i dlatego musi nam on jak najlepiej pasować.
    Jak dobrać wymiary materaca tak by zapewniał nam komfort i wygodę? W przypadku długości wystarczy dodać 20 centymetrów do naszego wzrostu aby zapewnić wystarczający zapas. Szerokość dobieramy w zależności od tego czy szukamy materaca jedno czy dwuosobowego. Materac dla jednej osoby powinien posiadać minimum 70 cm szerokości, przy czym standardowo producenci oferują zazwyczaj materace o szerokości 90 centymetrów. Materace dwuosobowe powinny mieć natomiast przynajmniej 160 centymetrów szerokości.
    Wysokość materaca związana jest z jego typem. Generalnie im grubszy materac tym lepiej, przy czym ma to szczególne znaczenie w przypadku materacy lateksowych.

    Przydatne dodatki

    Nakładka na materace - umieszczana na materacu, w zależności od rodzaju może chronić przed zabrudzeniem lub zamoczeniem. Polecana szczególnie do stosowania w przypadku materacy dziecięcych, może być również stosowana wraz z materacem dla osoby dorosłej. Jest łatwa w praniu i gwarantuje że materac pozostanie w dobrym stanie przez długie lata.

    Podkładka pod materac - umieszczana pomiędzy materacem a stelażem. Zapewnia ochronę przed zabrudzeniem i przetarciem. Stosowanie podkładów pod materac wydłuża czas użytkowania materaca, a dzięki zastosowaniu materiałów przepuszczających powietrze, nie ogranicza przepływu powietrza i umożliwia swobodną cyrkulację.

    Pokrowiec na materac - spełnia podwójną funkcję, jednocześnie zabezpieczając materac przed zabrudzeniem jak i zwiększając komfort używania. Pokrowiec może również pełnić dodatkowo funkcję ozdobną, zarówno dzięki zastosowaniu wysokiej jakości materiałów jak i umieszczeniu na nim haftów, wzorów itp. Można go łatwo zdejmować i prać w pralce dzięki czemu nie ma problemu z zachowaniem czystości.
    Wśród materiałów wykorzystywanych na pokrowce wyróżniamy wyroby zarówno naturalne jak i syntetyczne.
    Najpopularniejszymi materiałami naturalnymi na pokrowce materacy są:

    • bambus - domieszka tego włókna zapewnia bardzo dobrą termoregulację, jest antyalergiczny,
    • bawełna - zapewnia cyrkulację dzięki czemu sprawnie odprowadza wilgoć i zapobiega rozwojowi grzybów i pleśni,
    • jedwab - drogi i bardzo ozdobny materiał, bardzo dobrze pochłania wilgoć, słynie ze swej delikatności.

    Materiały sztuczne takie jak poliamid, poliester czy wiskoza mogą posiadać gorsze właściwości niż materiały naturalne, lecz są jednocześnie tańsze. Najważniejszą sprawą przy wyborze tego materiałów, jest zwrócenie uwagi na to by nie zawierały szkodliwych lub powodujących alergię, związków chemicznych. Dodatkowo pokrowce mogą posiadać modyfikacje takie jak nitki srebra, podnoszące ich właściwości antybakteryjne.

    Wszystkie wyżej wymienione dodatki mają za zadanie między innymi zapewnienie ochrony naszemu materacowi, przedłużenie jego żywotności oraz ułatwienie konserwacji. W tym miejscu należy wspomnieć o czynnościach które pomogą utrzymać nasz materac w dobrym stanie przez wiele lat. Chodzi tu mianowicie o okresowe, najlepiej comiesięczne odwracanie materaca przodem do tyłu, tak by zapobiec powstawaniu odkształceń. Dobrze również, by po nocy pozostawiać materac odkrytym przez 15 - 20 minut, tak by umożliwić odparowanie nagromadzonej wilgoci.

    Podsumowanie

    Materace bonelowe oferują najkorzystniejszy stosunek trwałości do ceny, nie są jednak optymalnym wyborem do łóżek dwuosobowych, szczególnie gdy istnieje spora różnica w wadze użytkowników. Rozwiązaniem pośrednim w przypadku łóżek dwuosobowych jest zakup dwóch osobnych materacy sprężynowych.

    Rozwinięciem materacy bonelowych są materace kieszeniowe. Poprzez zastosowanie niezależnych sprężyn umieszczonych w osobnych kieszeniach, cechują się one tzw. elastycznością punktową i są polecane dla osób cierpiących na schorzenia kręgosłupa. Są również bardzo dobrym wyborem w przypadku materacy dwuosobowych.

    Materac kontynentalny to kwintesencja wygody, stanowiąca, wraz ze stelażem, praktycznie gotowe łóżko bez konieczności zaopatrywania się w dodatkową ramę.

    Materace lateksowe są niezwykle wygodne i z powodzeniem można stosować je w łóżkach o łamanych stelażach. Mają również właściwości rehabilitacyjne oraz bardzo dobre właściwości przeciwgrzybiczne i przeciwalergiczne.

    Właściwości materacy piankowych zależą głównie od rodzaju zastosowanej pianki oraz warstw dodatkowych. Pianki wysokoelastyczne zapewniają bardzo dobre dopasowanie do kształtu ciała. Jeszcze lepsze są pod tym względem pianki termoelastyczne, lecz u niektórych osób mogą wywoływać uczucie dyskomfortu związanego z nadmiernym nagrzaniem materiału.

    Wybór odpowiednich materiałów ma szczególne znaczenie w przypadku alergików. Najkorzystniejsze z ich punktu widzenia będą materace wykonane z bawełny, lateksu i pianki termoelastycznej. Pomocne tu będą również zdejmowane pokrowce, pozwalające na częste pranie, usuwające z ich powierzchni wszelkiego rodzaju czynniki alergiczne.

    Tak jak było powiedziane na wstępie, materac to inwestycja na długie lata. Stawką jest nasza wygoda i dobre samopoczucie każdego dnia. Nie warto iść na skróty ani szukać oszczędności na siłę. Raz dobrze podjęta decyzja, będzie nam procentować przez długie lata.

  • Sport, turystyka i hobby » Sporty i zabawy wodne » Rekreacja wodna
    Snorkeling - prosty sposób na obserwację podwodnego świata
    Snorkeling - prosty sposób na obserwację podwodnego świata

    Pod nazwą snorkeling kryje się jeden z najprostszych sposobów na obserwację życia podwodnego. Snorkeling uprawiany jest w najczęściej na rafach koralowych i innych obszarach z bogactwem form życia podwodnego. Polega na pływaniu na powierzchni wody lub tuż pod nią, oddychając za pomocą rurki do nurkowania, nazywanej potocznie fajką i prowadzeniu obserwacji życia podwodnego. Dodatkowo w skład akcesoriów używanych przez płetwonurka wchodzi maska do nurkowania oraz płetwy. Taki komplet w środowisku płetwonurkowym nazywany jest w skrócie ABC.

    Fajki do nurkowania

    Wbrew pozorom, nawet tak proste urządzenie jak fajka do oddychania pod wodą, posiada kilka różnych odmian. Modele dzielą się na podstawowe, które są po prostu plastikowymi rurkami, a także na bardziej zaawansowane, które oferują wiele dodatkowych właściwości. Przede wszystkim zabezpieczenie wlotu powietrza przed zalaniem przez fale. Występuje ono w kilku różnych wariantach. Może to być końcówka przeciwbryzgowa, specjalna komora w górnej części fajki lub zawór odprowadzający wodę z fajki na zewnątrz. Dla bezpieczeństwa nurkującego dostępne są również gwizdki sygnalizacyjne, montowane w dolnej części fajki.

    Sama zaś fajka składa się z kilku części. Pierwszą jest rurka, która powinna mieć średnicę około 2 centymetrów i wystawać nie więcej niż 5 do 8 centymetrów ponad linię głowy nurka (czyli mieć długość do około 35 centymetrów). Od tych dwóch parametrów (średnicy i długości) zależne są opory oddechowe. Rurka do nurkowania może posiadać kształt litery L lub U, bądź, najbardziej popularny w ostatnich latach, kształt anatomiczny, dopasowany do głowy nurka.

    Na dolnym końcu rurki znajduje się ustnik, który umożliwia wygodne trzymanie rurki w ustach. Najczęściej wykonany jest z gumy bądź, w przypadku lepszych modeli, silikonu. Posiada dwa wypustki do przytrzymywania zębami. Podobnie jak w przypadku rurki, ustnik też może posiadać kształt anatomiczny, co w praktyce oznacza, że wspomniane wypustki są połączone wyprofilowanym elementem. Ustnik powinien być sztywny i posiadać średnicę przelotu nie mniejszą niż średnica rurki do której jest podłączony.

    Niektóre ustniki posiadają wspomniane wcześniej silikonowe zawory zwrotne, które odprowadzają wodę na zewnątrz, gdy ta dostanie się do fajki. Jest to element, na który trzeba zwrócić szczególną uwagę, ponieważ jeśli ulegnie on uszkodzeniu, woda zacznie dostawać się do środka fajki powodując zachłyśnięcie się nurka. Jeśli ktoś obawia się takiego prawdopodobieństwa, może zainwestować w fajkę posiadającą zawór labiryntowy, który zapobiega dostawaniu się wody do środka rurki i znajduje się na górze fajki. Stosowane jednak obecnie zawory zwrotne są naprawdę wysokiej klasy, niekiedy przewyższające jakością wykonania te z automatów oddechowych. Ich żywotność jest naprawdę wysoka, natomiast awaryjność znikoma.

    Maski do nurkowania

    Aby czerpać przyjemność ze snorkelingu i być w stanie oglądać różnorodne dno morskie, niezbędna jest maska do nurkowania, która składa się z kilku części. Pierwsze co rzuca się w oczy gdy patrzy się na taką maskę to szybka. Wykonana jest ona z wysoce odpornego na stłuczenia szkła hartowanego. Szybka może być pojedyncza, podwójna, potrójna, nazywana również panoramiczną (jedna duża szyba centralna i dwie boczne), a nawet składać się z sześciu mniejszych szybek (dwie małe centralne, dwie boczne oraz dwie dolne). Ostatnia odmiana, pomimo świetnej widoczności, posiada wadę w postaci odbić, które z racji wielu szybek powodują, że jeden obiekt widzimy wielokrotnie. Natomiast maski z szybką podwójną posiadają wartą zwrócenia uwagi zaletę w postaci możliwości zamontowania szkieł optycznych dla osób z wadą wzroku, zarówno dla krótkowidzów jak i dalekowidzów, z korekcją co 0,5 dioptrii. Szybkę okala ramka nazywana również korpusem, na której znajdują się zaczepy do regulacji długości paska trzymającego maskę na twarzy. Pasek wykonany jest z silikonu, tego samego materiału z którego wykonana jest ostatnia część maski, czyli kołnierz uszczelniający. W jego przypadku silikon najczęściej jest przezroczysty lub czarny, a na całym jego obwodzie, z wyjątkiem odcinka poniżej nosa, znajduje się podwójne uszczelnienie.

    Płetwy do nurkowania

    Zasada działania płetw jest prosta – zwiększają one powierzchnię naszych stóp, co w efekcie pozwala na polepszenie motoryki w czasie poruszania się w wodzie. Dodatkowo pozwalają na pływanie bez używania rąk, co pozwala np. na wykonywanie podwodnych zdjęć w czasie pływania pod powierzchnią wody. Płetwa składa się z przytrzymującego ją na nodze paska z zapięciem, a także części, w której znajduje się stopa (tak samo nazywanej), dysz oraz pióra, czyli części napędowej, która jest właściwym przedłużeniem stopy. Płetwy do pływania dzielą się na dwie główne grupy. Pierwsza grupa to płetwy paskowe, które służą wyłącznie do nurkowania. Drugie to tzw. płetwy kaloszowe, służące do pływania na basenie i powierzchni wody, będące odpowiednim rodzajem płetw do snorkelingu. Stopa i pióro są w nich scalone, mogą być jednak wykonane z materiałów o różnej twardości. To właśnie od rozmiaru i twardości płetwy i pióra zależy ile siły będziemy musieli zużyć w trakcie pływania, dlatego kupno płetw nie może być dziełem przypadku. Wybrany przez nas model powinien odpowiadać naszej kondycji fizycznej i umiejętnościom, by czas spędzony nad wodą sprawiał wyłącznie przyjemność.

  • Sport, turystyka i hobby » Sporty i zabawy wodne » Basen i nauka pływania
    Co zabrać na basen? Przydatne akcesoria basenowe
    Co zabrać na basen? Przydatne akcesoria basenowe

    Pływanie pozwala rozwijać wszystkie mięśnie naszego ciała i jest doskonałym sposobem na relaks po ciężkim dniu. Wybierając się na basen, należy jednak pamiętać o kilku akcesoriach. Poniżej opisujemy te najważniejsze, które możecie znaleźć na naszym serwisie.

    Czepki pływackie

    Pierwszym z podstawowych akcesoriów potrzebnych na basenie jest oczywiście czepek. Bez niego nikt nie pozwoli nam wejść do wody, chroni też nasze włosy przed szkodliwym działaniem chloru. Powinien dobrze przylegać do głowy, ale nie za mocno, by nie powodować dyskomfortu zbyt mocnym uciskiem skóry. Produkowane obecnie czepki wykonane są najczęściej z nylonu pokrytego cienką warstwą silikonu. Droższe czepki wykonane są opatentowanych tkanin, które nie podlegają działaniu chloru, tym samym dłużej zachowując swoje elastyczne właściwości. Producenci oferują czepki w wielu żywych kolorach i wzorach. Wychodzą też naprzeciw paniom, oferując czepki pływackie przeznaczone dla długich włosów, których przedłużona tylna część pozwala wygodnie schować większe fryzury.

    Okulary do pływania

    Przedział cenowy w kategorii okularów pływackich jest naprawdę szeroki. Najtańsze modele kosztują niewiele ponad 10 złotych. Są to proste konstrukcje z podwójnym, regulowanym paskiem oraz szybkami wykonanymi najczęściej z poliwęglanu pokrytego warstwą zapobiegającą ich zaparowaniu. Tego typu okulary przeznaczone są do rekreacyjnego użytku. Natomiast okulary z wyższej półki, których ceny nierzadko przekraczają 200 złotych, to już produkty przeznaczone dla osób, które prezentują wysoki poziom pływacki i sięgną po każdą technologię, która pozwoli poprawić ich rekordy. Okulary tego typu posiadają kształt redukujący opór wody, wyposażone są w higroskopijne obiektywy zwiększające nawet do 180 stopni kąt widzenia pływaka, a nawet wymienne noski, które pozwalają dostosować okulary do rozmiaru nosa i rozstawu oczu każdego użytkownika.

    Zatyczki do uszu i zatyczki na nos

    Chociaż zatyczki do uszu mogą, na pierwszy rzut oka, wydawać się zbędnym akcesorium, to warto się w nie zaopatrzyć. Są to wykonane z silikonu korki, które zapobiegają dostawaniu się wody do wnętrza uszu. Dobrze trzymają się w uszach podczas pływania, a także tłumią zewnętrzne odgłosy, pozwalając bardziej skupić się na samym pływaniu. Drugim rodzajem zatyczek są te do nosa. Uczucia dostającej się do nosa wody nie lubi nikt. Dzięki zaciskom nie ma takiej obawy. Specjalne uchwyty dopasowują się do kształtu nosa i gwarantują maksymalną szczelność. Silikon, z którego są wykonane, nie powoduje uczulenia. Zaciski są również na tyle miękkie, że w czasie pływania często zwyczajnie zapomina się o ich obecności.

    Zestawy do pływania

    W ofercie wielu sklepów internetowych spotykane są również zestawy pływackie. To nic innego jak zestaw podstawowych akcesoriów do pływania. W jego skład wchodzi zazwyczaj czepek pływacki, okulary pływackie oraz ewentualne dodatki.

    Ręczniki szybkoschnące

    Problem z mokrymi rzeczami po pływaniu można chociaż częściowo zniwelować zaopatrując się w szybkoschnący ręcznik. Tego typu ręczniki wykonane są z mieszanki poliestru i nylonu. Błyskawicznie chłoną wilgoć, co pozwala na szybsze wytarcie się po kąpieli, a następnie równie szybko ją uwalniają. Nie jest również konieczne pranie takiego ręcznika po każdej wizycie na basenie, wystarczy rozwieszenie na suszarce. Dzięki zastosowanym technologiom, nie przesiąka on zapachem basenowej wody, a dodatkowo posiada właściwości antybakteryjne. Podobnie jak czepki, ręczniki również są dostępne w szerokiej gamie atrakcyjnych kolorów i wzorów.

    Klapki na basen

    Jedną z obowiązkowych pozycji na liście wyposażenia basenowego są klapki. Przede wszystkim chronią stopy przed kontaktem z bakteriami i ryzykiem wystąpienia różnych chorób skóry, np. grzybicy. Chropowata powierzchnia podeszwy zapewnia natomiast odpowiednią przyczepność na mokrych i śliskich basenowych kafelkach. Klapki dziecięce cechują się przede wszystkim żywą kolorystyką i wizerunkami bohaterów z filmów animowanych. Wersje damskie to cała gama klapek w różnych kolorach i stylach, od codziennych do eleganckich. Wersje męskie stawiają przede wszystkim na praktyczność i wytrzymałość, cechują się stonowaną kolorystyką.

  • Elektronika i informatyka » Składanie i modding komputerów » Składanie komputerów
    Dysk hybrydowy SSHD - czy warto?
    Dysk hybrydowy SSHD - czy warto?

    W artykułach dotyczących klasycznych dysków HDD oraz nowszych i szybkich dysków SSD, zwracaliśmy uwagę, że dla większości użytkowników, optymalnym rozwiązaniem, zarówno pod względem wydajności jak i kosztów, jest nabycie obu tych dysków. Układ taki umożliwi cieszenie się wydajnością znaną z dysków półprzewodnikowych, jak i pozwoli nam na zachowanie dużej pojemności oferowanej przez dyski HDD, którą będzie można przeznaczyć na przechowywanie danych, przy zachowaniu stosunkowo niskiego kosztu w odniesieniu do pojemności.

    Co jednak, gdy nie możemy sobie pozwolić na zainstalowanie dwóch osobnych dysków, czy to z powodów braku miejsca, czy to z powodów finansowych? Rozwiązaniem mogą okazać się dyski hybrydowe, SSHD.

    Czym jest dysk SSHD?

    Dysk hybrydowy to nic innego jak klasyczny dysk HDD, którego działanie zostało przyspieszone przy użyciu kilku, kilkunastu lub kilkudziesięciu gigabajtów pamięci flash. Pamięć flash nie jest dostępna dla użytkownika i jest wykorzystywana przez sam dysk. Do dyspozycji użytkownika zostaje oddana jedynie przestrzeń oferowana przez dysk magnetyczny.

    Korzyści z zastosowania bufora pamięci flash są wyraźnie odczuwalne, jednak o wydajności zbliżonej do tej jaką osiągają dyski SSD, można niestety zapomnieć.

    Dysk hybrydowy - co nam daje w praktyce?

    • start systemu, uruchamianie programów (zbliżone do SSD),
    • w przypadku uruchamiania wielu aplikacji jednocześnie, aktywacji procesów wielowątkowych, bardzo szybko dochodzi do spadku wydajności, do poziomu zbliżonego do klasycznych dysków HDD,
    • czas zapisu plików (im większe tym mniejsza różnica w porównaniu z klasycznym dyskiem HDD); w przypadku kopiowania plików o rozmiarze np. 20 GB, zyskujemy maksymalnie 10% wzrost szybkości całej operacji.

    Podsumowując, dysk hybrydowy SSHD miał w założeniu być kompromisem pomiędzy pojemnością i szybkością działania. Ceny dysków SSHD są zdecydowanie wyższe niż klasycznych dysków HDD, a wzrost wydajności, niekoniecznie musi być usprawiedliwieniem ich ceny.

    Obecnie, czyli w drugiej połowie 2016 roku, cena 1 TB, 3,5 calowego dysku hybrydowego przeznaczonego do komputerów stacjonarnych, wynosi ok. 320 złotych. Sam dysk HDD o podobnej pojemności, kosztowałby nas około 200 złotych. Za podobną, lub nieco większą kwotę, możemy nabyć 128 GB dysk SSD. Taki duet, chociaż droższy o przynajmniej kilkadziesiąt do stu złotych, jest znacznie bardziej elastyczny i zapewnia nieporównywalnie szybsze działanie aplikacji zainstalowanych na dysku SSD i jednocześnie pozwala na przechowywanie dużej ilości danych na dysku HDD. Wprawdzie w przypadku dysku SSHD cała pojemność dysku jest wspierana przez pamięć flash, to wzrost ten, mimo że zauważalny, nie może być porównywany z wynikami dysków SSD.

    Trochę lepiej wygląda to w przypadku komputerów przenośnych, gdzie dysponujemy ograniczonym miejscem na instalację dysku. Decydując się na dysk 2,5 calowy dysk hybrydowy, zyskujemy na szybkości działania komputera, zachowując przy tym sporą pojemność. Pozostaje pytanie czy jest to rozwiązanie lepsze, niż wykorzystanie małego, stosunkowo taniego dysku SSD i posiłkowanie się dodatkowym, zewnętrznym dyskiem HDD? Jak w każdym przypadku i to rozwiązanie ma swoje wady i zalety. Dwa dyski to większe koszty, ale i większa elastyczność w dopasowaniu do konkretnych zadań. Wybór, jak zawsze, pozostawiamy Wam.

  • Dom, wnętrza i ogród » Świat dziecka » Kącik zabaw
    Wybieramy rowerek biegowy dla dziecka
    Wybieramy rowerek biegowy dla dziecka

    Rowerek biegowy, zwany inaczej laufradem, to specjalny rodzaj rowerka bez pedałów, dedykowany najmłodszym dzieciom, mniej więcej od ok. 2. roku życia do 6. lat. Dziecko siedząc na siodełku odpycha się stopami od podłoża. Jazda na tego rodzaju rowerku jest doskonałą zabawą dla malucha, sprzyjającą jego rozwojowi i wzmacnianiu kondycji fizycznej. Maluch oswaja się z jazdą na rowerze. Ćwiczy umiejętność utrzymywania równowagi poprzez odpowiednią koordynację ruchową. Doskonali koncentrację i skupienie wzrokowe. Mały użytkownik rowerka uczy się prawidłowo oceniać odległości, planować i przewidywać konsekwencje swoich wyborów na trasie np. omijanie przeszkód. Dzięki opanowaniu takich sprawności dzieciom łatwiej i szybciej pójdzie nauka jazdy na tradycyjnym rowerze z pedałami.

    Nie kupujemy rowerka na wyrost!

    Od razu należy wyjaśnić sobie, aby nie kupować rowerka na wyrost. Dziecko musi mieć możliwość dosięgnięcia podłoża pełnymi stopami. Bez przechylania się na boki w poszukiwaniu oparcia dla stóp. W przeciwnym razie jazda na takim rowerku nie będzie ani przyjemna, ani bezpieczna. Utrudnione będzie odpychanie się nóżkami od ziemi, jak i hamowanie nogami. Skutkować to może upadkami, które mogą zniechęcić małego rowerzystę do podejmowania kolejnych prób. Natomiast przechylanie się na boki, w celu złapania pełnego kontaktu z nawierzchnią w trakcie jazdy, może prowadzić do powstawania wad postawy u dzieci.

    Kluczowa długość nóżek dziecka

    W doborze odpowiedniego rozmiaru rowerka biegowego najważniejsze jest dostosowanie wysokości siodełka od ziemi do długości nóg dziecka. Optymalna wysokość siodełka powinna być tak dostosowana do wzrostu dziecka, aby odległość siodełka od podłoża była co najmniej 1 cm mniejsza od wewnętrznej długości nóżek dziecka. Odległość na styk wybierajmy, gdy dziecko już bardzo dobrze wprawione w jeździe na rowerku. Nie można kierować się przedziałem wiekowym sugerowanym przez producenta, ani wzrostem dziecka. Budowa każdego dziecka jest inna. Przy tym samym wzroście, dzieci mogą mieć różne długości nóg. Dlatego na zakup rowerka można udać się z dzieckiem, albo dokładnie zmierzyć długość nóżek dziecka od strony wewnętrznej.

    Długość nóg dziecka ma zasadnicze znaczenie w wyborze odpowiedniego dla niego rozmiaru rowerka. Dlatego mierzymy wewnętrzną długość nóg dziecka, stojącego w bucikach w lekkim rozkroku, do wysokości krocza. Wysokość siodełka rowerka powinna być zgodna z uzyskanym pomiarem. Dla dzieci przed drugim rokiem życia lepiej, aby była możliwość obniżenia siodełka ok. 2 cm poniżej kroku, by na początku taki maluch mógł sobie pochodzić z rowerkiem między nogami, bez siadania na nim. Ułatwi to dziecku oswojenie się z nim. W następnym etapie maluch zacznie siadać na siodełku i odpychać się nóżkami.

    Przydatne regulacje w rowerku biegowym

    Dobrze, jeżeli wybrany model posiada regulację wysokości siodełka i kierownicy. Wówczas posłuży dłużej rosnącemu dziecku. Łatwo będzie można, w razie potrzeby, tak dostosować wysokość siodełka, aby zapewnić maluchowi oparcie całymi stopami o podłoże. Natomiast regulacja wysokości kierownicy, odpowiednio do wzrostu, zapewni utrzymanie prawidłowej postawy ciała małemu rowerzyście w czasie jazdy.

    Drewniany, metalowy czy kompozytowy?

    Ważne, aby nie był zbyt ciężki. Im lżejszy tym lepiej. Laufardy wykonane z drewna, najczęściej ze sklejki bukowej lub brzozowej, są lekkie, mocne, odporne na wilgoć i wypaczenia. Ich wadę może stanowić mały zakres regulacji wysokości siodełka. Rowerki z metalową konstrukcją są najcięższe w porównaniu z modelami wykonanymi z innych materiałów. Ich waga uzależniona jest od masywności ramy. Zdecydowanie najlżejsze są konstrukcje kompozytowe, a przy tym odporne na wilgoć, korozję i wszelkie odkształcenia.

    Opony pompowane czy piankowe?

    Rowerki biegowe mogą być wyposażone w opony piankowe lub opony pompowane. Opony piankowe są lekkie i nie można ich przebić. Wadą jest słabsza przyczepność. Najczęściej mają zastosowanie w rowerkach biegowych dla najmłodszych dzieci, które rozpoczynają swoją przygodę z rowerkiem i jeżdżą spokojnie po równym terenie.
    Natomiast opony pompowane zwykle są stosowane w rowerkach biegowych dla dzieci o wzroście powyżej 90 cm. Koła pompowane są cięższe od piankowych. Jednak zapewniają większy komfort jazdy, dobrze amortyzują nierówności nawierzchni. Gwarantują lepszą przyczepność do podłoża zmniejszając ryzyko poślizgu. Ponadto pompowane koła umożliwiają łatwe dostosowanie wysokości siodełka w zależności do potrzeb dziecka, poprzez zwiększenie lub zmniejszenie w nich objętości powietrza. Niestety oponę można przebić. Dlatego należy uwrażliwić dziecko na taką ewentualność.

    Hamulec w rowerku biegowym

    Dla najmłodszych użytkowników rowerków hamulec jest zbędnym dodatkiem. W początkowym etapie dziecko uczy się poruszania na rowerku, zatrzymywania czy hamowania poprzez pracę nóżek. Dla dzieci nieco starszych, które potrafią nieźle się rozpędzić lub preferują zjazdy po zboczach, możliwość użycia hamulca ręcznego będzie jak najbardziej przydatna. Należy jednak zwrócić uwagę, aby hamulec był zamontowany na tylnym kole rowerka. Hamulec na przednim kole, w razie użycia, grozi przerzuceniem dziecka ponad kierownicą.

    Skrętność kierownicy

    Blokada skrętności kierownicy w rowerku biegowym zapobiega nagłemu skrętowi przedniego koła np. przez zbytnie szarpnięcie dziecka za kierownicę w trakcie jazdy. Wówczas skutki takiego manewru mogą być bolesne dla małego adepta jazdy.

    Mechanizmy stosowane do ograniczenia skrętności kierownicy różnią się między sobą wielkością kąta ograniczającego ten skręt. Dla przykładu, jedni producenci mogą stosować ograniczenie skrętu w granicach 10 - 15 stopni, u innych dostępne są rowerki z kątem skrętu do 45 stopni. Dlatego na to kryterium należy zwrócić uwagę przy zakupie. Warto wiedzieć, że rowerek z ogranicznikiem między 10 a 15 stopni, będzie bardziej stabilny przy nagłym skręcie przedniego koła, aniżeli laufrad z większym zakresem skrętności do 45 stopni. Trzeba jeszcze zaznaczyć,że rowerek z ogranicznikiem skrętności kierownicy jest mało zwrotny. Dlatego wszelkie manewry związane ze zmianą kierunku ruchu są utrudnione.

    Niektórzy producenci, odwołując się do bezpieczeństwa dziecka, nie stosują takich ograniczeń i nie montują blokady kierownicy. Uzasadniają to tym, iż podczas upadku kierownica z ogranicznikiem skrętu nie składa się płasko, jak ta bez ogranicznika. Wystaje ponad rowerek. Przez co stanowi zagrożenie dla upadającego dziecka, które może spaść na taki wystający element rowerka.

    W ofercie rowerków bez pedałów można znaleźć modele z dwoma opcjami ustawienia osi kierownicy. W zależności od własnego uznania można wybrać odpowiednią pozycję montażu: z ograniczonym skrętem kierownicy do 15 stopni lub z szerokim zakresem skrętu.

    Innym wyborem są rowerki biegowe z możliwością łatwego usuwania blokady kierownicy, w postaci gumowego pierścienia, wtedy gdy użytkownik uzna, że ograniczenie skrętności nie jest potrzebne.

    Wybór rowerka z blokadą kierownicy będzie odpowiedni dla tych maluchów, które dopiero oswajają się z tym pojazdem. Mniejszy kąt skrętności kierownicy zapewni mniejszą podatność rowerka na wywrotki. W przypadku małego rowerzysty, który jest już wprawiony w jeździe, ograniczenie skrętności kierownicy może być przydatne w przypadku szybkiej jazdy np. podczas zjazdu z górki. Wówczas prędkość rowerka jest duża, a nagły skręt kierownicy może spowodować utratę panowania nad pojazdem i w konsekwencji wywrotkę.

    Kask - niezbędne wyposażenie młodego rowerzysty!

    Od początku należy przyzwyczajać dziecko do jazdy z kaskiem na głowie. Kask odpowiednio dopasowany do główki malucha, najlepiej z regulacją obwodu, wygodny, powinien być na tyle mocny, aby spełnił swoją funkcję w razie upadku.

  • Odzież i uroda » Porady kosmetyczne » Perfumy
    Architektura perfum - nuty zapachowe
    Architektura perfum - nuty zapachowe

    W świecie perfum wyróżnić można ponad 35 tysięcy substancji zapachowych, a każda buteleczka stanowi mieszankę około 30 składników.

    W jaki sposób można je podzielić i czym charakteryzuje się każda z nut?

    Trzy główne nuty

    W skład perfum wchodzą trzy podstawowe nuty zapachowe, z których każda ma inny czas utleniania. Na samym początku wyczuwalna jest tak zwana nuta główna, czyli nuta głowy. W drugiej kolejności poczuć można nutę środkową, nazywaną także nutą serca, a na samym końcu, nutę głębi, inaczej bazy.

    Nuta głowy - czujemy ją od razu po otwarciu flakonu perfum. Przeważnie to właśnie ona decyduje o tym, czy dany zapach nam się spodoba i czy zdecydujemy się na jego kupno. Nuta głowy początkowo jest bardzo intensywna, lecz bardzo szybko się ulatnia - jest wyczuwalna na skórze od 15 do 30 minut. Dominują tu nuty owocowe nadające całości świeżości i lekkości.

    Nuta serca - wyczuwalna po około 10 minutach od spryskania skóry perfumami. Stanowi połączenie dwóch pozostałych nut tworząc bukiet oraz decydując o charakterze danego zapachu. Jej zapach utrzymuje się na skórze około dwóch godzin. Najważniejsze składniki w nucie serca to aromaty korzenne i kwiatowe.

    Nuta bazy - czujemy ją po upływie około 20 minut. Mimo, że jest nutą o małej intensywności, decyduje o całości kompozycji zapachowej i jej charakterze, przez co niekiedy nazywana jest nutą głębi. Odpowiada również za trwałość zapachu. Nuta bazy ulatnia się bardzo długo i jest wyczuwalna przez kilkanaście godzin, a niekiedy nawet kilka dni. W jej skład wchodzą różnego rodzaju przyprawy korzenne i drzewne oraz wanilia, piżmo i cybet.

    Wybierając perfumy, warto pamiętać, że zupełnie inaczej pachną one, gdy znajdują się we flakonie i kiedy zostanie spryskana nimi skóra. Ta sama kompozycja u każdego z nas prezentować może się zupełnie inaczej, co związane jest z różnym pH skóry.

    Kompozycje zapachowe

    Poszczególne zapachy perfum podzielić można również pod kątem dominujących tam kompozycji zapachowych. Do najpopularniejszych z nich zalicza się:

    • zapachy kwiatowe, gdzie, jak sama nazwa wskazuje, dominują nuty kwiatowe. Przy ich komponowaniu najczęściej wykorzystuje się różę, jaśmin, fiołek, kwiat pomarańczy oraz gardenię,
    • zapachy cytrusowe - świeże, o właściwościach energetyzujących i pobudzających. W ich skład wchodzi cytryna, pomarańcza, limonka oraz mandarynka,
    • zapachowy orientalne, charakteryzujące się ciepłą i energetyczną barwę. Stanowią połączenie wanilii z piżmem oraz nutami drzewnymi i kwiatowymi,
    • zapachy drzewne - wykorzystywane podczas komponowania zapachów męskich. Bazują na paczuli, sandałowcu oraz cedrze,
    • zapachy szyprowe - ich nazwa wywodzi się od francuskiego słowa "Chypre" oznaczającego Cypr znany z bogactwa różnego rodzaju aromatów. Znaleźć można tu cytrusy, jaśmin, dąb oraz bergamotkę,
    • zapachy fougere - pochodzą z języka francuskiego i oznaczają "paproć". Do grupy tej zalicza się paprocie, mech oraz lawendę. Zapachy fougere stosuje się do komponowania zapachów męskich,
    • zapachy tytoniowo - skórzane - aromaty dymne i korzenne kojarzące się z zapachem skóry.
  • Odzież i uroda » Garderoba » Zadbane obuwie
    Jak dbać o buty?
    Jak dbać o buty?

    Buty to element garderoby, który w największym stopniu narażony jest na działanie czynników zewnętrznych. Każdego dnia zmagać muszą się one z błotem, deszczem czy dziurawymi chodnikami. Znaczący wpływ na ich kondycję ma także pot oraz pleśń. W jaki sposób należy je pielęgnować, by mogły nam służyć przez wiele lat?

    Czyszczenie i impregnacja

    O buty dbać należy tak samo jak o naszą cerę - czyścić nawilżać i chronić. Zanim nałożymy na nie stosowną pastę dobraną do koloru oraz materiału z jakiego zostały wykonane, konieczne będzie usunięcie z nich wszelkiego rodzaju zanieczyszczeń. W przypadku butów skórzanych najlepiej sprawdzi się tu wilgotna szmatka oraz miękka szczotka.

    Gdy na naszym obuwiu pojawiły się mało estetyczne zacieki z soli, możemy spróbować usunąć je przy pomocy szmatki zwilżonej roztworem łyżki octu rozpuszczonej w szklance wody. Z butów nubukowych zanieczyszczenie tego typu usuniemy przy pomocy miąższu podsuszonego chleba.

    Jeżeli jesteśmy posiadaczami butów wykonanych z zamszu, pamiętajmy, aby czyścić je wyłącznie przy pomocy specjalnej szczotki, którą zakupić możemy w sklepie obuwniczym.

    Raz na jakiś czas do pielęgnacji obuwia warto wykorzystać renowator, czyli krem, który ma na celu odżywienie skóry oraz usunięcie nałożonych wcześniej kosmetyków, a także wszelkiego rodzaju zabrudzeń. Rozprowadza się go po całej powierzchni buta przy pomocy szmatki, odczekuje kilka minut i przeciera obuwie szczotką.

    Do impregnacji najlepiej sprawdzi się natomiast specjalny preparat, który zapewnia wodoodporność, ułatwia czyszczenie zabrudzeń i blokuje przed wnikaniem błota, wilgoci oraz brudu w strukturę buta. Warto z niego korzystać w szczególności w sezonie zimowym, kiedy śnieg, błoto oraz sól mogą trwale uszkodzić obuwie.

    Pielęgnacja wnętrza

    Buty czyścić należy nie tylko od zewnątrz - równie istotne jest pielęgnowanie ich wnętrza. Do tego celu najlepiej sprawdzi się szmatka zwilżona w wodzie, dzięki której usuniemy wszelkiego rodzaju zanieczyszczenia. Potu, który stanowi doskonałą pożywkę dla bakterii i jest powodem powstawania przykrego zapachu, skutecznie pozbędziemy się natomiast przy pomocy specjalnego dezodorantu lub wkładek. Wypróbować można także domowego sposobu, czyli spray'u wykonanego z roztworu sody oczyszczonej.

    Suszenie butów

    Butów, które zmoczyły się podczas noszenia czy czyszczenia, nigdy nie należy stawiać na słońcu czy w pobliżu otwartych źródeł ciepła, jak kaloryfer czy kominek. Zbyt wysoka temperatura przyczynić może się bowiem do przesuszenia skóry, a w efekcie - jej pękania. Najlepiej umieścić je w temperaturze pokojowej, w przewiewnym miejscu. Podczas suszenia buty należy rozsznurować i wywinąć ich języki na zewnątrz, a następnie usztywnić przy pomocy gazety lub specjalnych wkładek.

    Rozciąganie butów

    Jeżeli okazało się, że buty które kupiliśmy są za małe, nic straconego! Istnieje bowiem kilka sposobów na ich rozciągnięcie. Najbardziej skuteczne są preparaty w spray'u, które wchodzą w reakcję pod wpływem ciepła, jakie wytwarza stopa podczas noszenia. Inny patent to włożenie wilgotnych skarpetek i noszenie za małych butów przez kilkanaście minut dziennie. Buty można także spróbować rozciągnąć w zakładzie szewskim przy pomocy specjalnego prawidła.

  • Odzież i uroda » Moda damska » Elementy kobiecego ubioru
    Jak dobrać rozmiar biustonosza?
    Jak dobrać rozmiar biustonosza?

    Dzięki prawidłowo dobranemu biustonoszowi korzystnie prezentuje się nie tylko nasz biust, lecz także cała sylwetka. Pozwala on również na ukrycie mankamentów figury i dodaje pewności siebie. Sama świadomość, że pod ubraniem nosimy dobrze dopasowaną, piękną bieliznę sprawia, że czujemy się atrakcyjne i chodzimy z podniesioną głową. Jak zatem dobrać stanik idealny?

    Większość z nas zakupy tego typu robi w sklepie stacjonarnym, gdzie mamy możliwość dokładnego obejrzenia się w lustrze, przyjrzenia się na żywo poszczególnym modelom, a w razie problemów - skonsultowania z brafitterką. W biustonosz z powodzeniem zaopatrzyć możemy się jednak także przez Internet. To świetne rozwiązanie dla wszystkich pań, które nie mają bezpośredniego dostępu do sklepów tego typu, nie satysfakcjonuje ich tamtejszy asortyment lub rozmiar ich biustu jest niestandardowy. Aby być pewnym, że wybrałyśmy właściwy rozmiar stanika, wystarczy dokładne wykonanie kilku pomiarów.

    Obwód pod biustem

    By stanik był w stanie podtrzymywać biust, należy prawidłowo dobrać jego obwód. To właśnie na nim, a nie jak wiele osób sądzi, na ramiączkach, opierać powinno się około 90% ciężaru piersi. W celu ustalenia rozmiaru pod biustem, miarkę krawiecką należy ułożyć poziomo, bezpośrednio pod piersiami. Następnie wypuszczamy powietrze z płuc, zaciskamy ją dosyć mocno, a uzyskany wynik zaokrąglamy w dół do "pełnej piątki" (przykładowo, jeżeli obwód wynosi 82 centymetry, decydujemy się na kupno stanika w rozmiarze 80). Konieczność takiego, a nie innego pomiaru związany jest z tym, że aby noszenie biustonosza było komfortowe, powinien on mocno trzymać się w obwodzie i nie być zbyt luźny.

    Rozmiar miseczki

    Tym razem pomiar należy wykonywać luźno, bez ściskania piersi. Miarkę układamy poziomo na wysokości brodawek, a uzyskanego wyniku nie zaniżamy i nie zawyżamy. Kolejnym etapem jest znalezienie w tabeli rozmiarów rubryki odpowiadającej naszemu rozmiarowi obwodu pod biustem i odszukanie w niej liczby najbardziej zbliżonej do zmierzonego obwodu w biuście.

    Mierzenie stanika

    Warto pamiętać, że sposób ułożenia stanika jest kluczowy dla oceny wybranego przez nas rozmiaru. Wkładając biustonosz, zanim zapniemy go z tyłu, pochylmy się i zróbmy to dopiero w skłonie. Stanik najlepiej jest zapinać na ostatnią haftkę, a z pozostałych korzystać dopiero wówczas, gdy stanik się naciągnie.

    Upewnijmy się również, że fiszbiny nie nachodzą na piersi i znajdują się dokładnie pod nimi. Po zapięciu stanika układamy piersi w miseczkach tak, aby mieściły się one w nich w całości. W przeciwnym wypadku zdecydować należy się na większy rozmiar.

    Ważne jest także odpowiednie wyregulowanie długości ramiączek, tak, aby nie zsuwały się one z ramion i nie wpijały w skórę. To właśnie na nich opierać powinien się ciężar piersi.

    Gdy już założyłyśmy stanik, wykonajmy kilka skłonów i podskoków i upewnijmy się, że w ich trakcie piersi nie wypadają z miseczek i zapięcie nie przesuwa się w górę.

  • Dom, wnętrza i ogród » Wyposażenie kuchni » Akcesoria i gadżety kuchenne
    Jak gotować w szybkowarze?
    Jak gotować w szybkowarze?

    Szybkowar to, najprościej mówiąc, wyjątkowo szczelny garnek, w którym podczas gotowania ma miejsce wzrost ciśnienia. Potrawy przygotowuje się w nim o wiele szybciej niż w tradycyjnych naczyniach, a co więcej - wykorzystane do ich przygotowania składniki zachowują swój naturalny smak oraz znajdujące się w nich witaminy i składniki mineralne.

    Dostępne na rynku szybkowary mogą różnić się od siebie nie tylko ceną, lecz także materiałem, z jakiego zostały wykonane, pojemnością, systemami zabezpieczeń oraz dostępnymi funkcjami.

    W jaki sposób gotować w szybkowarze?

    1. Zanim przejdziemy do przygotowywania posiłku w szybkowarze, pamiętajmy, aby składających się na niego produktów nie podsmażać i nie dusić. Szybkowar należy rozgrzać bez pokrywki na średniej albo umiarkowanej intensywności ciepła. W jaki sposób sprawdzić, czy urządzenie jest gotowe do działania? Odczekujemy około 2 minut, a następnie skrapiamy dno szybkowaru odrobiną wody. Gdy krople przybierają kulisty kształt, oznacza to, że możemy rozpocząć gotowanie. Na dno szybkowaru nalewamy odrobinę oleju i dusimy na małym ogniu. Jeżeli produkt zaczyna do niego przywierać, oznacza to, że garnek jest niedostatecznie rozgrzany lub konieczne będzie zwiększenie intensywności ciepła. Duszenie produktów w szybkowarze odbywać powinno się w sposób następujący - wkładamy wybrane produkty do garnka, zalewamy wodą, przykrywamy pokrywkę i pozostawiamy na ogniu do wrzenia. Gdy danie zaczyna kipieć, odkrywamy pokrywkę, zbieramy pianę, zakrywamy pokrywkę i dokańczamy gotowanie.
    2. Parowar otworzyć można na 3 sposoby: pierwsza metoda polega na polewaniu brzegu pokrywki garnka zimną wodą przez około 40 sekund. Pamiętać należy jednak, aby nie zanurzać w niej dna garnka bezpośrednio po ugotowaniu albo stawiać na zimnych powierzchniach. Pod garnek włożyć można np. drucianą podstawkę, przez co nie będzie miał on bezpośredniego kontaktu z zimną wodą. Kolejnym ze sposobów jest ustawienie zaworu ciśnieniowego na pozycji dekompresja, dzięki czemu para zacznie schodzić przez zawór ciśnieniowy. Metoda trzecia to naturalne opadanie ciśnienia. Garnek ściągamy z palnika i pozwalamy, aby ciśnienie samo zeszło, bez przekręcania zaworu ciśnieniowego na pozycję dekompresji.
    3. Chcąc przygotować w szybkowarze danie na bazie mięsa, pamiętajmy, aby najpierw dobrze obsmażyć je ze wszystkich stron w odkrytym garnku. Pojedyncze kawałki nie powinny ważyć więcej niż 1 kg.
    4. Przyrządzając ryby, pamiętajmy, aby najpierw dokładnie je oczyścić i skropić sokiem z cytryny. Po przygotowaniu oprószamy je solą.
    5. Produkty mleczne w szybkowarze przygotowuje się identycznie, jak w tradycyjnym garnku, to znaczy bez uszczelniającej obrączki i wentyla zaworu bezpieczeństwa.
    6. Warzywa takie, jak bób, groch czy soczewica należy najpierw namoczyć. Mrożonki gotować można w parowarze bez uprzedniego rozmrażania.

    Na co zwrócić uwagę kupując szybkowar?

    Jeżeli chcemy, by urządzenie to służyło nam bezawaryjnie przez długie lata, warto zdecydować się na model ze średniej lub wysokiej półki, który kosztować będzie nas co najmniej 300 złotych.

    Szczególną uwagę warto zwrócić na to, z jakiego materiału wykonany został szybkowar. Najlepiej, aby była to wysokiej jakości stal nierdzewna. Przyjrzeć należy się także uszczelkom - powinny być one dobrze przylegające i mieć możliwość wymiany. W większości przypadków wymagają one zmiany po około 2 latach regularnego użytkowania.

    Jeżeli chcemy ułatwić sobie codzienne gotowanie, dobrym pomysłem będzie zaopatrzenie się w szybkowar wyposażony w wyświetlacz LCD i opcję ustawiania czasu oraz programu gotowania.

  • Elektronika i informatyka » Strefa gracza » Akcesoria gamingowe dla graczy
    Myszka dla graczy
    Myszka dla graczy

    Jeszcze do niedawna, dzieciaki marzyły o tym by zostać policjantami, strażakami albo żołnierzami. Ale czasy się zmieniły. Obecnie, gdy spora część aktywności przeniosła się do sieci, rzeczywistość rozszerzona coraz śmielej wkracza w do życia codziennego, zmieniły się również priorytety, nie tylko młodych, ale też trochę starszych osób.

    Jednym z takich marzeń jest zostanie profesjonalnym graczem w grach takich jak: CS, LOL, DOTA, itd. Jak spełnić to marzenie? Potrzeba odrobiny talentu, pewnej dozy szczęścia i dużo, dużo ciężkiej pracy. Tak, nie ma się co oszukiwać, granie na takim poziomie wymaga wielu poświęceń i ma się do zwykłej gry dla samej przyjemności, tak samo, jak gra z kolegami w piłkę na boisku po szkole, do gry w profesjonalnej lidze.

    Niezależnie jednak od tego, czy marzy Wam się kariera pro-gamera, czy jesteście niedzielnymi graczami, szukającymi kilku godzin rozrywki w ulubionej grze, przyda się Wam odpowiedni sprzęt. Niesamowity rozwój e-sportu, zachęca producentów sprzętu komputerowego do wprowadzania na rynek coraz bardziej wyszukanych i rozbudowanych modeli peryferiów komputerowych. Wśród nich prym wiodą, niezastąpione od czasów dominacji joystików, myszki komputerowe.

    Hasła o tym jaką to przewagę zapewni nam dany model myszy pozostawiamy do oceny Wam, natomiast chcemy zwrócić waszą uwagę na kilka uniwersalnych parametrów, które powinny mieć wpływ na ostateczny wybór myszy.

    Po pierwsze - dotknij, pomacaj i poczuj

    Nie, to nie jest żart. Polecamy i rekomendujemy zakupy online, gdyż dzięki nim można zaoszczędzić nie tylko sporą ilość pieniędzy (i przeznaczyć je np. na zakup podkładki), ale także czasu. Jednak, przed wybraniem konkretnego modelu, warto udać się do sklepu stacjonarnego i sprawdzić czy dany model myszy dobrze leży nam w dłoni.

    Część modeli myszek komputerowych posiada możliwość regulacji wagi, za pomocą dodatkowych obciążników, nieliczne modele mają również możliwość modyfikacji wymiarów. W większości przypadków jednak, nie będziemy mieć wpływu na kształt, co najwyżej na wagę urządzenia.

    Nie mniej ważne od kształtu czy wagi są, rozmiar i rozmieszczenie klawiszy i przycisków. W tym przypadku, nawet liczne recenzje i testy, które możemy odnaleźć w sieci, mogą okazać się niewystarczające. Każdy z nas ma inne dłonie oraz przyzwyczajenia. To co jest wygodne dla jednej osoby, dla innej może być przyczyną dyskomfortu. Tak więc jeszcze raz podkreślamy, jeśli wybieracie mysz, która dodatkowo różni się kształtem od dotychczas używanych przez was modeli, koniecznie wybierzcie się do sklepu, by "przymierzyć" ją do dłoni.

    Po drugie - jakość wykonania

    To bardzo istotny, jednocześnie nie zawsze łatwy do weryfikacji na pierwszy rzut oka parametr. Nie chodzi tu tylko o stronę estetyczną, która oczywiście jest niezwykle ważna, ale przede wszystkim o to, jak trwała okaże się nasza mysz. Najlepszym źródłem informacji na ten temat, będą opinie użytkowników, którzy posiadają daną mysz od jakiegoś czasu. Nie mniej, nawet nie dysponując tego tupu danymi, możemy samodzielnie wysunąć wnioski co do jakości użytych materiałów. I tu również niezastąpiona może okazać się wizyta w sklepie i obejrzenie danej myszki na własne oczy.

    Mysz bezprzewodowa czy na kablu?

    W przypadku myszy gamingowych istnieje praktycznie tylko jedno dobre rozwiązanie. Zdecydowanie, wybieramy myszki przewodowe, gdyż w ich przypadku opóźnienie ruchu kursora w stosunku do ruchu myszy jest maksymalnie małe. Jeśli jednak spodziewamy się wystąpienia sytuacji, w których wygodniejszą może okazać się mysz bezprzewodowa, wybierzmy model gamingowy z możliwością odłączania kabla i pracy bezprzewodowej jako opcja. Takie myszy są oczywiście zdecydowanie droższe niż modele pracujące wyłącznie na kablu, ale taka jest cena dodatkowych możliwości. W końcu, dysponując zasięgiem, standardowo ok. 5 m, jesteśmy w stanie wygodnie ułożyć się na kanapie i leżąc, korzystać z komputera. Nie jest to oczywiście priorytet w przypadku myszy gamingowych i można to traktować jako ciekawostkę lub sposób na wydanie dodatkowych kilkuset złotych :).

    Laserowa czy optyczna - jaki sensor?

    Zaprawieni w bojach, bardziej doświadczeni gracze, pamiętają jeszcze czasy, gdy na rynku panowały myszy mechaniczne, wyposażone w charakterystyczną kulkę. Obecnie tego typu rozwiązania możemy oglądać w muzeach.

    Kupując mysz mamy do wyboru modele optyczne bądź laserowe. Jaka jest między nimi różnica? Pomimo zastosowania innych źródeł światła, zasada działania jest podobna. Powierzchnia, po której porusza się mysz, oświetlana jest przez źródło światła, diodę LED lub laser. Światło to odbija się od powierzchni i ulega rozproszeniu. Rozproszone światło jest następnie rejestrowane i najprościej rzec ujmując, różnice w rejestrowanym obrazie są przekładane na zmianę pozycji kursora na ekranie monitora. Zastosowanie lasera, jako źródło światła niesie za sobą pewne konsekwencje. Myszy laserowe wykazują znacznie większą dokładność i precyzję, osiągają też znacznie większe wartości DPI (CPI) (patrz niżej), co jednak niekoniecznie musi przekładać się na większą precyzję uzyskiwaną w grach. Duże DPI (CPI), paradoksalnie może przełożyć się na utrudnione celowanie i zmniejszenie precyzji w czasie rozgrywki. Podobnie ma się sprawa z LOD, czyli dystansem pomiędzy sensorem a podłożem, powyżej którego mysz przestaje reagować. Myszy optyczne mają zdecydowanie niższe LOD, co powoduje, że kursor pozostaje w miejscu, gdzie znajdował się w momencie, gdy mysz została uniesiona do góry. Ma to kluczowe znaczenie dla graczy korzystających z niskich ustawień DPI (CPI) i wykonujących szerokie ruchy myszką.

    Myszy laserowe mogą wykazywać jeszcze jedną, nieporządną w przypadku gamingu cechę, określaną mianem akceleracji. Objawia się ona zmiennym dystansem, koniecznym do obrócenia kamery, w przypadku wolnego oraz bardzo szybkiego ruchu myszką. Powoduje to trudności w wyrabianiu odruchów, wymaganych w dynamicznych grach. Oczywiście samo zjawisko akceleracji może być niwelowane i w przypadku myszek laserowych z wyższej półki nie powinno mieć miejsca.

    Podsumowując, mimo większej precyzji lasera i większej tolerancji odnośnie powierzchni po której porusza się myszka, zakup dobrej myszy optycznej może okazać się bardziej opłacalny. Sama mysz optyczna, używana w połączeniu z dedykowaną podkładką, nie odbiega precyzją jaką osiąga gracz w danej grze (nie mylić z dokładnością samego sensora), od tego co mógłby uzyskać przy pomocy myszy laserowej.

    Mysz dla gracza - parametry i cechy ogólne

    • Czułość myszy - wyrażana jako bardzo popularne DPI (dots per inch, czyli ilość pikseli na cal), chociaż prawidłową jednostką powinno być CPI (counts per inch, czyli ilość zliczonych przez sensor, ruchów kursora na cal długości przebytej przez myszkę). Aby zobrazować o czym dokładnie mówi nam ilość DPI (CPI), rozważmy przypadek, w którym gracz używa myszki o czułości 400 i 1600 DPI, do obracania kamery. W pierwszym przypadku, przy mniejszym DPI, gracz będzie musiał przesunąć mysz o większy odcinek, niż w przypadku większego DPI. Dlaczego więc większe DPI jest w wielu przypadkach poważnym utrudnieniem? Mając do dyspozycji dłuższy odcinek przeznaczony na wykonanie danego ruchu, jesteśmy w stanie bardziej precyzyjnie kierować kursorem niż ma to miejsce w przypadku wyższej czułości. O samej czułości można by jeszcze wiele pisać, zaznaczyć należy jednak, że możliwość jej płynnej zmiany z poziomu samej myszki jest bardzo przydatną i pożądaną funkcją.
    • LOD (lift of distance) - jest to wysokość, na której sensor myszy przestaje rejestrować ruch myszy, a kursor przestaje reagować. Jest to niezwykle ważny parametr, a jego jak najniższa wartość gwarantuje, że kursor pozostanie w miejscu, w którym mysz została podniesiona do góry. Nie trzeba chyba tłumaczyć jak wielkie ma to znaczenie, szczególnie w przypadku dynamicznych gier, wymagających wykonywania szerokich ruchów i częstego odrywania gryzonia od podłoża.
    • Programowalne przyciski - kiedyś standardem były myszki z dwoma przyciskami i rolką. Obecnie nie ma praktycznie konstrukcji przeznaczonych dla graczy, które nie byłyby wyposażone w przynajmniej kilka dodatkowych guzików. Najbardziej standardowymi są te umieszczone pod kciukiem. Przy odpowiednim wyprofilowaniu, mogą one stanowić istotne udogodnienie. Niektóre myszki, szczególnie te bardziej zaawansowane i przeznaczone do gier mmo, mogą posiadać nawet kilkanaście przycisków. Niezależnie od ilości dodatkowych klawiszy, ich funkcjonalność jest wyznaczona przez ergonomiczne rozmieszczenie, a także intuicyjne oprogramowanie, pozwalające na tworzenie rozbudowanych makr i dowolne przypisywanie ich do wybranych przycisków.
    • Kształt i rozmiar myszy - ogólnie możemy wyróżnić myszy symetryczne oraz asymetryczne. Pierwsze są uniwersalne i będą pasować każdemu, natomiast myszy asymetryczne, są zaprojektowane z myślą o graczach praworęcznych. Kolejna sprawa to sam rozmiar oraz to w jaki sposób trzymamy mysz. Jest to indywidualna sprawa każdego z graczy, pamiętać należy jednak, że długie godziny spędzone na graniu w ulubioną grę, mogą skutkować bólem nadgarstka, gdy ten nie będzie miał odpowiedniego oparcia, wynikającego z wygodnego ułożenia dłoni.

    Wybór odpowiedniej myszy potrafi być nie lada problemem. Aby jednak zwiększyć swoje szanse na dokonanie właściwego zakupu, należy dobrać mysz, przede wszystkim pod względem wygody użytkowania, a nie marketingowej ilości DPI (CPI). Sprawdzajcie opinie i recenzje, pójdźcie do sklepu i "przymierzcie się" do myszki, którą planujecie zakupić.

    I na koniec, najważniejsze. To nie mysz zapewni Wam sukces, ona może tylko przechylić szalę w starciu równorzędnym przeciwnikiem. Najwięcej osiągniecie dzięki ciężkiej pracy i wielogodzinnym sesjom treningowym. To one powinny być na pierwszym miejscu. Unikniecie wtedy rozczarowania, gdy gracz grający na myszce za kilkadziesiąt złotych, sprawi lanie Wam i waszemu wypasionemu gryzoniowi. Trenujcie ciężko i do zobaczenia na wirtualnym polu bitwy.

  • Rozrywka i kulinaria » Porady kulinarne » Stołowe savoir-vivre
    Jak nakryć do stołu?
    Jak nakryć do stołu?

    Okazji do przyjmowania gości jest całe mnóstwo. Wspólnie świętować możemy zarówno imieniny czy urodziny, jak i rocznicę ślubu czy chrzest dziecka. Organizując tego typu przyjęcie, szczególną uwagę zwrócić należy na nakrycie stołu stanowiącego centralny punkt wydarzenia.

    Ustawienie stołu

    Zanim przejdziemy do jego nakrywania, należy go w odpowiedni sposób ustawić. Najlepszym rozwiązaniem jest umieszczenie go na środku pomieszczenia tak, aby każdy z gości miał swobodny dostęp do swojego miejsca. Gdy na przyjęcie zaprosiliśmy zaledwie garstkę osób, w zupełności powinien nam wystarczyć jeden długi stół. Jeżeli natomiast planujemy nieco większą uroczystość, potrzebować będziemy co najmniej dwóch, które ułożyć możemy w prostokąt albo podkowę (wówczas najważniejsze osoby usiąść powinny przy krótszym boku, naprzeciwko drzwi). Inne rozwiązanie to ułożenie stołów w literę T, gdzie najbardziej oczekiwani goście zasiadają w części stołu odpowiadającej górnej części litery. Na bardzo duże imprezy najlepiej sprawdzi się natomiast ułożenie w kształt litery E. Jeżeli na przyjęcie zaprosiliśmy nie tylko dorosłych, lecz także ich pociechy, warto pomyśleć o wygospodarowaniu dla nich osobnego stołu, na którym znajdą się ulubione zabawki i dziecięce przekąski.

    Dobór obrusu

    Elementem dekoracyjnym, którego nie może zabraknąć na żadnym stole jest obrus. Przed rozpoczęciem przyjęcia upewnijmy się, że jest on czysty i idealnie uprasowany. Równie ważne jest dopasowanie go do wymiarów stołu - nie może być on ani za mały ani za duży; najlepiej gdyby zwisał przynajmniej 20 centymetrów z każdej strony.

    Co do jego kolorystyki, to najlepiej, aby była ona dopasowana do zastawy stołowej. Jeżeli jest ona jednokolorowa, postawić możemy na obrus kolorowy lub wzorzysty i na odwrót.

    Piękne i praktyczne serwetki

    Ułożone w trakcie przyjęcia na kolanach serwetki pełnią nie tylko funkcję praktyczną chroniąc ubranie prze wybrudzeniem. Odpowiednio dobrane i złożone stanowić będą także niezwykle efektowną dekorację stołu nadając mu szyku i elegancji.

    Do wyboru mamy serwetki papierowe oraz materiałowe. Pierwsze z nich najlepiej sprawdzą się na przyjęciach plenerowych lub dla najmłodszych. Po zakończonej imprezie wystarczy je zmiąć i wrzucić do kosza, a na kolejne spotkanie zaopatrzyć się w nowe. Zaletą tego typu serwetek jest również łatwość składania - wystarczy, że zegniemy je na pół albo po skosie i umieścimy przy każdym nakryciu.

    Znacznie wytworniej prezentować będą się natomiast serwetki materiałowe. Dają nam one niezwykle szerokie pole do popisu jeśli chodzi o ich kompozycję. Ułożyć możemy je bowiem zarówno w efektowny wachlarz, diament, jak i tulipan, które znane nam są z eleganckich restauracji. Niestety, po każdym użyciu należy je wyprać, wykrochmalić i dokładnie wyprasować.

    Magia kwiatów

    Serwetki to nie jedyne dekoracyjne elementy, jakie możemy zastosować podczas przyjęcia. Na stole warto ustawić także ulubione, świeże kwiaty. Pamiętajmy jedynie, aby umieścić je w płytkich naczyniach tak, aby nie zasłaniały gościom pola widzenia. Inny, równie efektowny, pomysł to ułożenie pojedynczych kwiatów przy każdym nakryciu.

    Prawidłowe nakrycie do stołu

    Stół ustawiony, dekoracje przygotowane - najwyższa pora na przygotowanie nakryć dla naszych gości. Aby podczas przyjęcia czuli się oni komfortowo, każdy z talerzy ustawmy w odległości około 60 centymetrów. Ich odległość od krawędzi stołu wynosić powinna natomiast 1 centymetr.

    Nóż umieszczamy po prawej stronie nakrycia z ostrzem skierowanym w lewo. Po jego prawej stronie znaleźć powinna się łyżka do zupy. Widelec kładziemy po lewej stronie, brzuszkiem do dołu. Łyżeczkę i widelec deserowy umieszczamy natomiast bezpośrednio nad talerzem pamiętając, aby trzonek łyżeczki znajdował się po prawej stronie, a widelczyka - po lewej.

    Kieliszek na napój, który serwować będziemy do dania głównego znaleźć powinien się nad czubkiem noża. Ten, który podawany będzie do przekąsek, umieścić należy odrobinę niżej i na prawo od kieliszka do dania głównego.

    Kolejnym etapem nakrywania do stołu jest rozstawienie naczyń. Przekąski umieścić należy w kilku miejscach stołu tak, aby każdy z gości mógł bez problemu do nich sięgnąć. Waza do zupy znajdować powinna się w centralnym punkcie stołu, najlepiej na specjalnej podstawce. Warto zadbać także o dobranie do niej estetycznej chochelki lub łyżki wazowej. Gorące mięsa i ryby umieśćmy na stalowym lub ceramicznym półmisku lub drewnianej desce pamiętając o położeniu przy naczyniach tak zwanych sztućców środka stołu. Drób serwować powinno się nożem z długim ostrzem oraz widelcem o dwóch zębach, pieczeń - dwuzębnym widelcem oraz dużą łyżką, ryby natomiast - szerokim widelcem i nożem (ten drugi pełnić będzie także funkcję łopatki).

    Do nakładania sałatek służy większa łyżka i widelec, wędlin - dwuzębne widelczyki, pieczywa natomiast - specjalne szczypce. Ciasta kroimy na kawałki i podajemy wraz z trójkątną łopatką oraz szerokim nożem.

    Jeżeli chcecie dowiedzieć się więcej na temat prawidłowego układu sztućców stołowych, zajrzycie do tekstu: układ sztućców na stole.

  • Rozrywka i kulinaria » Porady kulinarne » Stołowe savoir-vivre
    Układ sztućców na stole
    Układ sztućców na stole

    Smakowite, pięknie podane potrawy to nie jedyny element eleganckiego przyjęcia. Równie ważną rolę odgrywa tu bowiem odpowiednie nakrycie stołu zgodne z zasadami z savoir-vivre'u. Jak powinien wyglądać prawidłowy układ sztućców?

    Główne zasady

    Sztućce zawsze układać należy od wewnątrz do zewnątrz. W związku z tym, po zewnętrznej stronie powinny znaleźć się te, przy pomocy których nasi goście spożywać będą pierwsze danie. Po prawej stronie znaleźć muszą się noże oraz łyżka do zupy, lewej natomiast - widelce. Gdy do jednego z dań serwować będziemy pieczywo oraz masło, po lewej stronie widelca umieścić powinniśmy talerzyk do pieczywa, a na nim niewielki nóż do masła.

    Sztućce deserowe kłaść powinno się natomiast powyżej nakrycia pamiętając, by trzonek łyżeczki zwrócony był w prawo, widelca natomiast, w lewo.

    Nakrycie rozszerzone

    Jeżeli podczas naszego przyjęcia planujemy serwować wiele różnych dań i napojów, zdecydować powinniśmy się na nakrycie rozszerzone. W jego skład wchodzi przeważnie duży nóż, nóż do przystawek, nóż do ryb, identyczny komplet widelców, łyżka do zupy, widelczyk i łyżeczka do deseru, talerzyk i nóż do masła. kieliszek do wina białego, czerwonego i szampana oraz serwetka i podtalerz, na którym umieszcza się zastawę.

    O czym informuje ułożenie sztućców?

    Przy pomocy odpowiedniego ułożenia sztućców możemy bez słów porozumiewać się z gospodarzem przyjęcia czy kelnerem. Gdy nóż i widelec rozstawimy szeroko (aby czubki się nie stykały) na godzinie piątej i siódmej, oznaczać będzie to, że zrobiliśmy sobie krótką przerwę w posiłku. Rozłożenie ich w tej samej konfiguracji, lecz czubkami przy sobie lub skrzyżowanie ich ze sobą to znak, że prosimy o dokładkę. Jeżeli natomiast ułożymy je równolegle na godzinie piątej, zasygnalizujemy koniec posiłku i możliwość zabrania talerza.

    Poprawny układ sztućców to tylko jeden z elementów przygotowań do przyjęcia. Równie ważne jest odpowiednie nakrycie do stołu, o którym przeczytać możecie w artykule: jak nakryć do stołu?

  • Elektronika i informatyka » Strefa gracza » Akcesoria gamingowe dla graczy
    Podkładka pod mysz dla graczy
    Podkładka pod mysz dla graczy

    Niejednokrotnie mamy do czynienia z sytuacjami gdy mały, pozornie niewiele znaczący element, ma kluczowy wpływ na działanie znacznie większego układu. Nie inaczej jest w przypadku podkładek pod myszy komputerowe. Nie wszyscy zdają sobie sprawę z wpływy jaki ma podkładka na działanie myszy komputerowej. Jest to szczególnie widoczne w przypadku osób, które mniej lub więcej czasu spędzają na graniu w gry komputerowe. Nawet najlepsza i najdroższa mysz gamingowa nie pozwoli na wykorzystanie w pełni jej potencjału, jeśli nie będzie ona się poruszać po odpowiednio dobranej powierzchni.

    Rodzaje podkładek - materiał

    To z jakiego materiału wykonana jest podkładka, wpływa na szereg istotnych właściwości cechujących daną podkładkę. I tak kolejno wyróżniamy:

    • podkładki materiałowe - najpopularniejszy rodzaj podkładek, wśród których poza tanimi prostymi modelami, znajdują się również bardziej zaawansowane produkty, skierowane do graczy. Wolniejszy ślizg rekompensowany jest przez zapewnienie bardzo dobrej kontroli nad myszką. Ponadto podkładki te są bardzo ciche i nie powodują zużywania się ślizgaczy myszki. Poważną wadą takich podkładek jest stosunkowo niska trwałość oraz podatność na zbieranie kurzu i chłonięcie wszelkiego rodzaju zabrudzeń,
    • podkładki metalowe - podobnie jak podkładki szklane, są one rekomendowane dla myszek laserowych. Zapewniają bardzo dobry ślizg, są wytrzymałe i łatwe w czyszczeniu. Przy korzystaniu z tego rodzaju podkładek, może towarzyszyć nam, przynajmniej na początku każdej sesji, nieprzyjemne uczucie chłodu. Same podkładki powodują również szybkie, nawet bardziej niż w przypadku podkładek plastikowych, zużywanie ślizgaczy. Nie należą również do zbyt cichych,
    • podkładki plastikowe - cechują się wysoką sztywnością, zapewniają również bardzo dobry ślizg. Są stosunkowo trwałe i łatwe w czyszczeniu. Pewną niedogodnością może być stosunkowo głośna praca myszki, a także większe zużycie ślizgaczy. Jest to dobry wybór dra graczy, szczególnie jako pierwsza podkładka gamingowa,
    • podkładki szklane - specyficzny rodzaj podkładek, dedykowany pod myszki laserowe i, co należy bardzo wyraźnie podkreślić, dysponujące dobrymi sensorami. Ograniczone zastosowanie oraz stosunkowo głośną pracę rekompensują, niezwykle dobry poślizg oraz bardzo wysoka trwałość.

    Wybierając podkładkę, należy uwzględnić pod jakiego rodzaju mysz będzie ona używana. Myszki optyczne, ze względu na sporą tolerancję w stosunku do wszelkich nierówności i zabrudzeń, sprawdzać się będą dobrze na podkładkach materiałowych i plastikowych. Natomiast myszki laserowe, jako że mniej podatne na rodzaj powierzchni, sprawdzą się dobrze nie tylko na podkładkach plastikowych, ale również na podkładkach szklanych czy metalowych.

    Rozmiar - w tym przypadku ma znaczenie

    Podkładka, aby spełniała swoją rolę, musi mieć wymiary dopasowane do stylu gry użytkownika. Czasami, dochodzi do sytuacji gdy musimy pogodzić ograniczoną ilość miejsca, którą dysponujemy, z potrzebami jakie narzucają nam nasze nawyki i przyzwyczajenia oraz same wymagania związane z grami, w które gramy.

    I tak, gracze grający z niskimi ustawieniami czułości myszy będą, przy pomocy swoich gryzoni, wykonywać bardzo obszerne ruchy. Wymaga to zaopatrzenia się w jak największą podkładkę, o szerokości najlepiej 30 lub 40 cm. Natomiast gracze preferujący rozgrywkę z wysokimi ustawieniami czułości, mogą zadowolić się podkładkami o szerokości już około 25 cm.

    Poza odpowiednim rozmiarem, ważne by podkładka pewnie trzymała się podłoża i nie przesuwała się nawet pod wpływem bardzo gwałtownych ruchów.

    Jak widać wybór podkładki nie jest rzeczą prostą, warto jednak poświęcić temu zagadnieniu troszkę więcej uwagi. Odpowiednio dobrana podkładka uwypukli zalety naszej myszki i uczyni z niej perfekcyjne narzędzie, niezbędne podczas sieciowych potyczek.

  • Dom, wnętrza i ogród » Aranżacja ogrodu » Narzędzia i maszyny ogrodowe
    Jaki sekator do ogrodu?
    Jaki sekator do ogrodu?

    Sekator to podstawowe narzędzie każdego ogrodnika, bez znaczenia czy jest on zawodowcem czy amatorem zajmującym się tylko własnym ogródkiem. Służy on, w zależności od budowy i rozmiarów, do usuwania przekwitniętych kwiatostanów, przycinania niezdrewniałych pędów, czy usuwania gałęzi o różnej grubości.

    O korzyściach płynących z przycinania drzew i krzewów można by pisać długo. Każda roślina wymaga innego podejścia. Zapoznanie się ze sposobami cięcia to jedno z podstawowych zadań każdego początkującego ogrodnika. Jeszcze ważniejsza jest wiedza na temat okresów kiedy można przeprowadzać zabiegi cięcia w przypadku poszczególnych roślin.

    Wyróżniamy zasadniczo dwa rodzaje cięcia, ze względu na cel w jakim są one wykonywane. Pierwszym z nich jest cięcie pielęgnacyjne, mające na celu formowanie roślin, prześwietlanie korony itp. oraz cięcie techniczne, wykonywane, gdy dochodzi do kolizji roślin z obiektami infrastruktury.

    Bez względu na cel, zabieg cięcia jest poważną ingerencją w organizm rośliny i wykonywany nieprawidłowo może doprowadzić do poważnych następstw, w tym do obumarcia rośliny. Aby cięcie mogło być wykonane prawidłowo powinniśmy dysponować odpowiednimi narzędziami, dostosowanymi do zadań, które mają wykonać.

    Sekator kowadełkowy czy nożycowy?

    Wśród sekatorów wyróżniamy zasadniczo dwie konstrukcje, różniące się budową elementów tnących. Pierwszym rodzajem sekatorów jest sekator kowadełkowy. Posiada on jedno ostrze, które umieszczone jest naprzeciwko kowadełka. W trakcie cięcia gałąź opiera się o kowadełko, a cięcie kończy się gdy ostrze dotrze do powierzchni kowadełka.

    Drugim rodzajem sekatorów jest sekator nożycowy. Posiada on dwa ostrza tnące, które zagnębiają się w gałąź jednocześnie z obu stron.

    Nie ma jednoznacznego stanowiska, określającego, który rodzaj elementu tnącego jest lepszy, natomiast obecnie większą popularnością cieszą się sekatory kowadełkowe. Bez względu na rodzaj konstrukcji, głównym czynnikiem decydującym o tym, czy cięcie zostanie wykonane prawidłowo, jest jakość samych ostrzy oraz wytrzymałość pozostałych elementów sekatora. O ile każdy sekator na początku tnie bardzo wydajnie, o tyle najtańsze konstrukcje potrafią bardzo szybko stracić swoje właściwości i być przyczyną wielu przykrych niespodzianek podczas pracy. Dlatego też warto, w miarę możliwości, zainwestować pieniądze w droższe sekatory, gdyż ich solidniejsza konstrukcja zapewni nam komfort pracy i umożliwi wykonanie powtarzalnych, czystych cięć przez długi okres czasu. Wskazówką co do wyboru konkretnego modelu powinna być dostępność części zamiennych, w tym przede wszystkim ostrzy, które nawet w najlepszych modelach ulegają w końcu zużyciu. Jeśli producent oferuje elementy do samodzielnej wymiany, możemy mieć pewność, że dany sekator posłuży nam długie lata.

    Sekator jedno czy dwuręczny?

    Odpowiedź na to pytanie zależy od tego, jakiej grubości gałęzie przyjdzie nam ciąć. Sekatory jednoręczne, w zależności od budowy i wytrzymałości, pozwalają na cięcie pędów i młodych gałęzi o grubości do 3 cm (wszystko zależy od twardości ciętego elementu). W przypadku grubszych i twardszych elementów potrzebny będzie nam sekator dwuręczny. Do najgrubszych gałęzi, gdy ich średnica osiąga nawet 5 cm konieczne jest użycie sekatorów dwuręcznych, dźwigniowych. Mechanizm dźwigniowy ma za zadanie wspomaganie siły cięcia. Należy pamiętać, że im grubsza i twardsza gałąź, tym większe ryzyko przekrzywienia ostrzy i spowodowanie dodatkowych uszkodzeń rośliny. Dlatego też w przypadku cięcia grubszych gałęzi, często lepszym rozwiązaniem będzie posłużenie się piłą ogrodniczą.

    Podsumowując, należy podkreślić, że w większości przypadków, gdy zajmujemy się ogrodem czy działką i czekają nas prace związane z przycinaniem roślin, warto zaopatrzyć się w kilka rodzajów sekatorów. Mały sekator jednoręczny posłuży nam do cięcia kwiatów i młodych pędów, sekatory dwuręczne posłużą do przycinania grubszych gałęzi, a gdy przyjdzie nam zmierzyć się z grubymi konarami wybierzemy sekator dwuręczny z mechanizmem dźwigniowym, pozwalającym na uporanie się z pozostałymi, najgrubszymi gałęziami, będącymi jeszcze w zasięgu sekatorów.

  • Dom, wnętrza i ogród » Aranżacje wnętrz » Wystrój wnętrz
    Jak urządzić mieszkanie? Porady, inspiracje i pomysły na funkcjonalne cztery kąty
    Jak urządzić mieszkanie? Porady, inspiracje i pomysły na funkcjonalne cztery kąty

    Jeśli w końcu udało Ci się kupić własne mieszkanie lub wybudować własny dom – jesteś szczęściarzem. Proces dochodzenia do własnych czterech kątów jest czasem wyrzeczeń, nerwów i stresu. Ale teraz będzie tylko z górki – pozostał najbardziej przyjemny etap – aranżacja wnętrz. Urządzanie mieszkania to prawdziwy sprawdzian kreatywności i pomysłowości jego właścicieli. Ogromny wachlarz dostępnych mebli, urządzeń, dodatków do domu sprawia, że aranżacja własnego mieszkania staje się nie lada wyzwaniem. W artykule przeczytasz, jakich błędów unikać podczas urządzania mieszkania i gdzie szukać inspiracji.

    Korzystaj z porad osób z doświadczeniem

    Każdy właściciel domu czy mieszkania ma w głowie obraz idealnej aranżacji. Jasna sypialnia, nowoczesny salon, kuchnia w prowansalskim stylu, łazienka z ogromną wanną... Każdy z tych pomysłów jest świetnym punktem wyjścia. Warto jednak porządnie się zastanowić nad ich wdrażaniem w życie. Urządzając pierwszy raz mieszkanie, łatwo jest popełnić błąd. Dobrze jest naszkicować plan każdego z pomieszczeń z zaznaczeniem drzwi i okien. Ustawienie mebli powinno być jak najbardziej funkcjonalne. Źle ustawiona kanapa może zabierać sporo miejsca, które można wykorzystać w inny sposób. Warto pamiętać także o stylistyce. Dobrze jest trzymać się jednego, dominującego stylu np. glamour, eklektycznego czy nowoczesnego. Ich wymieszanie w kilku pomieszczeniach będzie powodować niespójność. Zawsze warto wybierać uniwersalne i ponadczasowe rozwiązania, które się nie znudzą.

    Szukaj inspiracji u specjalisty lub w Internecie

    Podczas urządzenia swojego mieszkania warto zaciągnąć porady doświadczonego architekta wnętrz, który na co dzień zajmuje się aranżacją różnych przestrzeni. Jeśli koszty związane z kupnem lokalu lub materiałami eksploatacyjnymi nie pozwalają Ci na wynajęcie projektanta wnętrz, koniecznie poszukaj inspiracji w Internecie. Internet jest niezastąpionym źródłem wiedzy także o aranżacji i projektowaniu wnętrz. Era blogów i samouczków sprawiła, że pomysły aranżacyjne są ogólnodostępne dla wszystkich. W sieci dostępnych jest wiele serwisów branżowych, poświęconych architekturze i wykończeniu wnętrz. Godną uwagi pozycją jest serwis Domifikacje. Serwis w całości poświęcony jest szeroko pojętej architekturze i aranżacji wnętrz. Znajdziesz tu przykłady z życia wzięte, metamorfozy, jakie przeszły stare i nowe mieszkania, praktyczne rozwiązania, pozwalające na optyczne powiększenie/pomniejszenie przestrzeni, rady dotyczące wyboru materiałów budowlanych i wykończeniowych, a także farb, preparatów konserwujących, mebli czy dodatków do domu. Wreszcie znajdziesz tu porady specjalistów i ich propozycje najbardziej optymalnego rozwiązania problemu.

    Domifikacje to skarbnica wiedzy i kopalnia pomysłów

    Bez względu na to, w jakiej stylistyce chcesz urządzić swoje mieszkanie, przed podjęciem ostatecznej decyzji warto poszukać inspiracji. Jeśli odnajdujesz się w stylu skandynawskim, uwielbiasz białe meble, geometryczne kształty mebli i minimalizm w dobieraniu dodatków, koniecznie przejrzyj już zakończone metamorfozy mieszkań w serwisie. Producenci stale wypuszczają na rynek nowe linie mebli, nowe odcienie farb, nowe dodatki do wnętrz. W serwisie znajdziesz aktualne trendy i lansowane przez sklepy meblowe kolekcje. Wszystko opisane bardzo przystępnym językiem, w zestawie graficzną prezentacją aranżacji.

X
Używamy cookies i podobnych technologii m.in. w celach: świadczenia usług, reklamy, statystyk. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Pamiętaj, że zawsze możesz zmienić te ustawienia. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.