30/2 czyli jak uratować komuś życie

30/2 czyli jak uratować komuś życie [1]
30/2 czyli jak uratować komuś życie [2]
30/2 czyli jak uratować komuś życie [3]
30/2 czyli jak uratować komuś życie [4]
30/2 czyli jak uratować komuś życie [5]

Zbliżający się sezon urlopowy to dobra okazja, aby poznać lub przypomnieć sobie zasady udzielania pierwszej pomocy. W nagłych wypadkach, gdy dochodzi do bezpośredniego zagrożenia życia, to właśnie świadkowie takich zdarzeń są najlepszymi osobami, których działania mogą uratować życie. Wynika to faktu, że są oni na miejscu i mogą przystąpić od razu do wykonywania czynności ratowniczych.

Po pierwsze: bezpieczeństwo!

Pierwszym etapem udzielania pomocy komukolwiek, jest zadbanie o własne bezpieczeństwo. To uniwersalna i bardzo prosta zasada, jednak pod wpływem stresu łatwo o niej zapomnieć. Dlatego również w tym miejscu warto to jasno powiedzieć: aby komuś pomóc, nie można samemu stać się ofiarą.

Udzielanie pierwszej pomocy:

  1. Sprawdź czy jest kontakt z poszkodowanym - należy delikatnie potrząsnąć poszkodowanym i głośno zapytać o to, czy potrzebuje pomocy. Jeżeli poszkodowany odpowiada, ale nie chce pomocy, a my uważamy, że jej potrzebuje, należy zawiadomić odpowiednie służby - np. policję lub straż miejską. Gdy osoba poszkodowana nie odpowiada należy przystąpić do dalszych czynności.
  2. Wezwij pomoc - zrób to osobiście dzwoniąc pod numer alarmowy 112 albo 999 lub poproś kogoś, aby skontaktował się ze służbami ratowniczymi. Prosząc kogoś o wezwanie pomocy, należy bezpośrednio wskazać na daną osobę i zlecić jej to zadanie. Ogólna prośba skierowana do grupy osób może zostać zignorowana. Wzywając pomoc należy podać jak najdokładniejszą lokalizację oraz w miarę możliwości opisać stan poszkodowanego, a także opisać, o ile są znane, okoliczności zdarzenia.
  3. Sprawdź czy poszkodowany oddycha i czy bije mu serce - sprawdzając oddech należy uklęknąć przy poszkodowanym i udrożnić mu drogi oddechowe. W tym celu jedną rękę połóż na czole i delikatnie odchyl do tyłu głowę, podczas gry palcami drugiej ręki unieś mu brodę. Przybliż swoją twarz do twarzy poszkodowanego i przekonaj się czy wyczuwasz oddech, czy słyszysz, że osoba nieprzytomna oddycha (zwróć uwagę na to, czy porusza się klatka piersiowa). Prawidłowy oddech: 2-3 oddechy w ciągu 10 sekund. Wyczucie tętna może nastręczyć problemów, szczególnie osobie bez doświadczenia. Dlatego przede wszystkim należy skupić się na sprawdzeniu, czy poszkodowany oddycha.
  4. Osobę, która jest nieprzytomna, ale oddycha i ma wyczuwalny puls, należy ułożyć na boku z głową odchyloną do tyłu.

Resuscytacja krążeniowo-oddechowa czyli masaż serca i sztuczne oddychanie

Zwana w skrócie RKO, pozwala wielokrotnie zwiększyć szansę na przeżycie poszkodowanego, u którego doszło do zatrzymania akcji serca i ustania oddechu.

Masaż serca

Ustanie oddechu jest bardzo często wynikiem zatrzymania akcji serca. Dlatego też, to właśnie masaż serca jest podstawową i najważniejszą czynnością ratowniczą.

Masaż serca

30 UCISKÓW

Masaż serca polega na rytmicznym uciskaniu klatki osoby poszkodowanej. Klęcząc przy poszkodowanym należy położyć obie dłonie (jedna na drugiej, palce dłoni która znajduje się na górze powinny być oplecione wokół dłoni, która znajduje się na dole - palce dłoni znajdującej się na dole powinny być rozprostowane). Uciski wykuje się trzymając obie ręce wyprostowane w łokciach, z barkami wysuniętymi do przodu.

Uciski powinny sięgać na głębokość 5-6 cm i być powtarzane z częstotliwością 100-120 na minutę, czyli średnio 2 uciski na sekundę. Po wykonaniu 30 ucisków (po około 15 sekundach) można przejść do wykonania dwóch wdechów ratowniczych.

W trakcie wykonywania masażu serca należy głośno liczyć, aby kontrolować ilość wykonanych ucisków i ułatwić sobie zachowanie rytmu.

Masaż serca jest bardzo wyczerpującą czynnością. Jeżeli to możliwe należy go wykonywać na zmianę - jedna osoba przez dwie minuty.

Sztuczne oddychanie

Po wykonaniu 30 uciśnięć klatki piersiowej należy wykonać dwa wdechy ratownicze. Ich prawidłowe wykonanie ułatwia dedykowana maska. Gdy nie mamy do dyspozycji takiej maseczki, można z uwagi na własne bezpieczeństwo, zrezygnować z wykonania wdechów i kontynuować masaż serca.

Sztuczne oddychanie

2 WDECHY

Decydując się na wykonanie wdechów ratowniczych bez użycia maseczki, należy odchylić głowę poszkodowane w tył, ścisnąć nos i przyłożyć własne usta do ust ratowanej osoby, tak aby nie było żadnych szczelin. Następnie należy wykonać dwa wdechy i powrócić do wykonywania masażu serca.

Resuscytację należy prowadzić do momentu, gdy poszkodowany zacznie oddychać lub pojawią się ratownicy (lub do czasu gdy opadniemy z sił). Jeżeli osoba, którą ratujemy zacznie oddychać, należy ją położyć w pozycji bocznej, tak jak zostało to opisane w punkcie 1 - gdy poszkodowany jest nieprzytomny ale oddycha normalnie i ma prawidłowy puls.

Uwagi końcowe

AED - to automatyczny defibrylator zewnętrzny. Można go znaleźć w wielu miejscach publicznych takich jak centra handlowe, dworce czy lotniska. Urządzenie po otwarciu aktywuje instrukcje głosowe, które pozwalają na prawidłową obsługę urządzenia.

Użycie AED sprowadza się w skrócie do umieszczenia na dwóch elektrod na ciele poszkodowanego (tuż po aktywacji, urządzenie instruuje co i w jakiej konieczności należy wykonywać). Jedną z elektrod nakleja się pod lewą pachą poszkodowanego, a drugą poniżej prawego obojczyka. W czasie, gdy urządzenie przeprowadza analizę oraz prowadzi defibrylację, poszkodowany nie może być przez nikogo dotykany.

Jak i gdzie szukać AED?

Najlepiej zapytać o niego pracowników obiektu. Można również poszukać charakterystycznego znaku:

AED - oznaczenie

Wezwanie pomocy to bardzo ważny aspekt i powinien być pierwszym odruchem. Przed przystąpieniem do resuscytacji krążeniowo-oddechowej należy zawiadomić odpowiednie służby. Nasze działania "kupują" czas poszkodowanemu i powinny być wykonywane do momentu pojawienia się profesjonalnych ratowników, jednak to dopiero oni będą w stanie ocenić sytuację i podjąć wszystkie niezbędne działania. Jedynym wyjątkiem od tej reguły może być sytuacja, gdy nie ma możliwości szybkiego powiadomienia służb ratowniczych, a u poszkodowanego doszło do zatrzymania akcji serca. Pozostawienie go w takim stanie i wyruszenie po pomoc (gdy nie ma możliwości szybkiego nawiązania kontaktu), praktycznie pozbawia go szans na przeżycie. Może się więc zdarzyć tak, że przywrócenie krążenia będzie priorytetem, zanim podejmie się próbę kontaktu ze służbami ratowniczymi. W większości przypadków jednak, zanim przystąpimy do udzielania pomocy, zawiadamiamy ratowników lub wyznaczamy kogoś, kto ma się tym zająć.

Wiele osób odczuwa strach przed udzieleniem pomocy. W przypadku braku oddechu i ustania akcji serca liczą się dosłownie sekundy i nawet ktoś bez doświadczenia, kto nigdy nie wykonywał resuscytacji krążeniowo-oddechowej jest dla ofiary najlepszym możliwym ratownikiem, o ile tylko może bezzwłocznie przystąpić do działania. Dlatego, po zapoznaniu się z procedurą, w przypadku gdy zachodzi konieczność udzielenia opisanej wyżej pomocy, nie należy się wahać. Błędy popełnione podczas resuscytacji (np. złamanie żeber) to niewielka cena za uratowanie życia.

Uwaga: powyższe wskazówki mają jedynie charakter informacyjny i nie zastąpią konsultacji z lekarzem lub ratownikiem medycznym.


koszt całkowity:
X Używamy cookies i podobnych technologii m.in. w celach: świadczenia usług, reklamy, statystyk. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Pamiętaj, że zawsze możesz zmienić te ustawienia. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.