Substancja lecznicza inosinum pranobexum – co powinniśmy o niej wiedzieć?

Substancja lecznicza inosinum pranobexum – co powinniśmy o niej wiedzieć?…
Substancja lecznicza inosinum pranobexum – co powinniśmy o niej wiedzieć?…
Substancja lecznicza inosinum pranobexum – co powinniśmy o niej wiedzieć?…
Substancja lecznicza inosinum pranobexum – co powinniśmy o niej wiedzieć?…
Substancja lecznicza inosinum pranobexum – co powinniśmy o niej wiedzieć?…

Ostatnimi czasy zewsząd atakują nas spoty reklamowe, polecające nam rozmaite preparaty, mające wspierać naszą odporność i pomagać w walce z przeziębieniem oraz innymi schorzeniami tego rodzaju. Dzieje się tak nie bez przyczyny. Otaczająca nas zimowa aura, nagminne anomalie pogodowe, a także częste przebywanie w zatłoczonych i ogrzewanych pomieszczeniach, to czynniki, które sprzyjają rozwijaniu się u nas licznych infekcji wirusowych i bakteryjnych. W minionych tygodniach eksperci niejednokrotnie podejmowali zatem temat, panującej w naszym kraju epidemii grypy. Popyt na substancje lecznicze - w sezonie wzmożonej zachorowalności na grypę i przeziębienia - zainicjował wzmożenie się wysiłków koncernów farmaceutycznych, w kwestii promocji medykamentów przeciwwirusowych oraz wspomagających odporność. Substancją medyczną - o której w ostatnim czasie mogliśmy między innymi usłyszeć - jest inosinum pranobexum, inaczej inozyna, która stanowi składnik wielu popularnych leków. Dowiedzmy się czegoś więcej o skuteczności, działaniu, dawkowaniu oraz możliwych przeciwwskazaniach i skutkach ubocznych, w przypadku stosowania tego preparatu.

Czym jest inosinum pranobexum?

Inosinum pranobexum (inozyna) to przede wszystkim lek wykazujący działanie immunostymulujące oraz przeciwwirusowe. Ta substancja czynna może występować zarówno w postaci tabletek (500 mg inozyny w pojedynczej pigułce), jak również syropu (250 mg inozyny w 5 ml tejże cieczy). Inosinum pranobexum to syntetyczna pochodna puryny, która wpływa na dojrzewanie, różnicowanie i aktywność limfocytów. Ponadto inozyna stymuluje makrofagi i komórki NK, a także zwiększa poziom przeciwciał oraz cytokin pozapalnych, które to inicjują proces pozbywania się z organizmu czynnika zakaźnego. Inosinum pranobexum działa również bezpośrednio na same wirusy, poprzez blokowanie syntezy ich materiału genetycznego. W ten sposób w komórkach poddawanego terapii organizmu, hamuje się namnażanie cząstek wirusowych, tym samym wspomagając proces zwalczania przeziębienia lub grypy. Inozynę stosuje się wobec tego zarówno profilaktycznie, w celu wzmocnienia odporności, jak również w przypadku walki z infekcjami wirusowymi, takimi jak: zakażenia skóry i błon śluzowych, wywołanych wirusami opryszczki zwykłej typu I (opryszczka wargowa) i typu II (opryszczka okolic intymnych), ospy wietrznej oraz wirusami wywołującymi przeziębienie i grypę, a także w leczeniu innych zakażeń o etiologii wirusowej. Od niedawna preparaty zawierające inosinum pranobexum możemy zakupić w aptece, bez konieczności okazywania recepty, dlatego też, aby terapia tymi medykamentami była dla nas skuteczna i bezpieczna, powinniśmy poznać zasady ich zażywania i dokładnie się do nich stosować.

Dawkowanie inozyny

Leki zawierające inozynę są z reguły bezpieczne i mogą być stosowane u pacjentów już od 1 roku życia. Gramatura dawki leku, który zawiera inosinum pranobexum, zależna jest przede wszystkim od wagi pacjenta. Przyjmuje się, iż dawkę ustala się na podstawie następującej zasady: 50 mg inozyny na 1 kg masy ciała pacjenta, w ciągu doby. Istotny w tej kwestii jest także rodzaj infekcji wirusowej, z którą zmaga się dany chory. Szczególną ostrożność powinny natomiast zachować osoby w podeszłym wieku. Dzienna dawka inozyny dla osób, które ukończyły 65. rok życia, nie powinna przekraczać 4 g, czyli 8 tabletek. Jako osoby dorosłe możemy zazwyczaj zażywać po 2 tabletki preparatu z inozyną, 3 razy w ciągu doby, za każdym razem popijając je dużą ilością wody. W podzielonych dawkach, lek ten należy również podawać starszym ludziom i dzieciom. Choć tabletki z inosinum pranobexum można kruszyć i rozpuszczać w niewielkiej ilości wody, w przypadku najmłodszych dzieci, najlepiej zdecydować się na syrop zawierający tę substancję. Leczenie inozyną zazwyczaj trwa od 5 do 14 dni. Eksperci zalecają, by nie rezygnować z przyjmowania inosinum pranobexum od razu po ustąpieniu objawów choroby, tylko, by kontynuować kurację jeszcze przez jeden lub dwa kolejne dni. Decyzja o potencjalnym przedłużeniu farmakoterapii lub zwiększeniu dobowej dawki leku, zawsze powinna być skonsultowana z lekarzem. Poza tym, pamiętajmy, że za każdym razem kiedy decydujemy się na przyjmowanie preparatów z inosinum pranobexum, musimy obowiązkowo zapoznać się z ulotkami dołączonymi do ich opakowań i skonsultować się z farmaceutą.

Inosinum pranobexum – przeciwwskazania i skutki uboczne

Jak to się zdarza w przypadku każdego leku, preparaty zawierające inozynę, mogą nie być odpowiednie dla wszystkich chorych. Zdarza się również, że wykazują dodatkowe działania, które niekoniecznie mogą nam – jako pacjentom - odpowiadać. Najistotniejszym przeciwwskazaniem do stosowania inosinum pranobexum jest nadwrażliwość na tę substancję czynną lub jakikolwiek inny składnik, który znajduje się w lekach zawierających inozynę. O tego rodzaju nadwrażliwości, świadczy pojawienie się wysypki na skórze, obrzęk w okolicach twarzy, jamy ustnej i gardła oraz trudności w oddychaniu, po spożyciu preparatu z inosinum pranobexum, np. takiego. Substancji tej nie należy również przyjmować, jeśli zmagamy się z napadem dny moczanowej, mamy podwyższone stężenie kwasu moczowego we krwi lub też, gdy jesteśmy w ciąży bądź karmimy piersią. Przeciwskazaniem do stosowania tego typu medykamentów jest także zażywanie niektórych leków. Do niegroźnych, ale zdarzających się u niektórych osób skutków ubocznych, podczas stosowania inozyny, zaliczają się natomiast: bóle brzucha, nudności, wymioty czy też bóle stawów.


koszt całkowity:
X Używamy cookies i podobnych technologii m.in. w celach: świadczenia usług, reklamy, statystyk. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Pamiętaj, że zawsze możesz zmienić te ustawienia. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.